Diyabetik periferik nöropatisi olan ve olmayan tip 2 diabetes mellituslu olgular ile sağlıklı bireylerde fonksiyonel egzersiz kapasitesi, kas kuvveti, yaşam kalitesi ve fiziksel aktivite düzeylerinin karşılaştırılması

Amaç: Bu çalışmanın amacı, DPN'si olan ve olmayan Tip 2 DM'li olgular ile sağlıklı bireylerin fonksiyonel egzersiz kapasitesi, kas kuvveti, yaşam kalitesi ve fiziksel aktivite düzeylerini karşılaştırmaktı. Yöntem: Çalışmaya, 32 Tip 2 DM'li (Grup 1) , 32 DPN'li Tip 2 DM hastası (Grup 2) ve 30 sağlıklı gönüllü birey (Kontrol Grubu) olmak üzere toplam 94 kişi alındı. Katılımcıların demografik özellikleri, laboratuvar bulguları ve EMG sonuçları dosyalarından kaydedildi. Vücut kompozisyonu biyoelektrik impedans analiz sistemi Bodystat 1500 cihazı ile değerlendirildi. Nöropati semptom şiddeti değerlendirmesi için Nöropati Semptom Skoru ölçeği kullanıldı. Periferal kas kuvveti (diz ekstansiyon, ayak bileği plantar fleksiyon ve eversiyon ve el kavrama kuvvetleri) hand-held dinamometre ve el dinamometresi ile ölçüldü. Fonksiyonel egzersiz kapasitesi altı dakika yürüme testi (6DYT) ve altı dakika basamak testi (6 DBT) ile değerlendirildi. Genel alt ekstremite kas kuvveti ve fonksiyonu değerlendirmesinde 30 sn otur-kalk testi kullanıldı. Genel yaşam kalitesi Nottingham Sağlık Profili (NHP) anketi, hastalığa özgü yaşam kalitesi Ferrans ve Powers Yaşam Kalitesi Endeksi Diabetes Mellitus Versiyonu anketi ve fiziksel aktivite düzeyleri Uluslararası Fiziksel Aktivite Ölçeği - Kısa Form(IPAQ- Kısa Form) kullanılarak değerlendirildi. Bulgular: Grup 1 ve Grup 2'nin diz ekstansiyon, ayak bileği plantar fleksiyon ve eversiyon kas kuvvetleri, altı dakika yürüme mesafesi kontrol grubuna göre anlamlı olarak azaldı (p< 0,05). Üç grup arasında el kavrama kuvvetleri ve fiziksel aktivite düzeyleri açısından anlamlı fark bulunmadı (p> 0,05). Üç grup arasında 6 DBT ve 30 sn otur-kalk testi sonuçları arasında anlamlı fark bulundu (p< 0,05). Grup 2' nin 6 DBT, 30 sn otur-kalk testi sonuçları ve genel yaşam kalitesi Grup 1 ve kontrol grubuna göre anlamlı olarak düşüktü (p< 0,05). Hastalığa özgü yaşam kalitesinde Grup 2'nin sadece sağlık ve fonksiyonellik alt parametresi Grup 1' göre anlamlı olarak düşük bulundu(p< 0,05) . Grup 1 ve Grup 2'nin oturma süresi kontrol grubuna göre anlamlı olarak yüksekti (p< 0,05). Sonuç: DPN olan ve olmayan Tip 2 DM olguların fonksiyonel egzersiz kapasitelerinin, kas kuvvetlerinin ve yaşam kalitelerinin ve oturma sürelerinin olumsuz yönde etkilendiği bulundu. Fonksiyonel egzersiz kapasitesini (6DBT) ve alt ekstremite fonksiyonel düzeyini değerlendiren (30 saniye otur kalk testi) testlerin kliniklerde DPN olan olguların, nöropatisi olmayan DM olgularından ayırt edilmesinde kullanılabilecek basit ve etkili değerlendirme yöntemleri olduğu gösterildi. Tip 2 DM olgularının fizyoterapi ve rehabilitasyon programlarında kliniklerde uygulanabilecek testlerin hem hastalığın yönetimi hem de oluşabilecek diyabete özgü komplikasyonların önlenmesi ve azaltılması yönünden önemli olacağı sonucuna varıldı. Anahtar Kelimeler: Tip 2 Diabetes Mellitus, Diyabetik Periferik Nöropati, Fonksiyonel Egzersiz Kapasitesi