Düşük akım anestezisi uygulanan hastalarda end-tidal kontrolün manuel kontrollü tekniğe göre klinik ve sevofluran kullanımının farmakoekonomik etkisinin değerlendirilmesi

Düşük akımlı anestezinin tercih edilme sebepleri arasında ekonomik ve çevresel faktörler yer almaktadır. Düşük ve minimal akımlı anestezide güvenli anestezi sağlamak için manuel kontrollü mekanik ventilatör modunda sürekli monitor takibi ve inhaler ajan dozunun çok sayıda manuel olarak ayarlanmasını gerektirmektedir. Oksijen akış hızı ve inhaler ajanın uygulama yönetimi mekanik ventilatörün end-tidal kontrollü modu ile otomatik olarak kontrol edilebilir. Biz bu çalışmamızda düşük akım (0,5 L/dk) anestezide End-Tidal kontrollü (ETK) tekniğin Manuel kontrollü (MK) tekniğe göre klinik açıdan ve anestezik ajan maliyeti açısından üstün olduğu hipotezini araştırdık. Etik kurul onayının (20–KAEK–196) alınmasının ardından Genel Anestezi Altında (GAA) operasyon geçirecek olan 18–65 yaş aralığında, ASA (Amerikan Anesteziyoloji Derneği) sınıflamasına göre ASA I ve ASA II olarak değerlendirilen toplam 100 hasta çalışmaya dahil edilmiştir. Çalışmaya alınan tüm hastalar düşük akım anestezisinde kullanılan kontrol tekniğine göre (Grup 1) End-Tidal Kontrollü, (Grup 2) Manuel Kontrollü olarak iki gruba ayrılarak, bu iki grup arasında intraoperatif mekanik ventilatöre müdahale sayısı, hedeflenen sevofluran düzeyine ulaşma süresi, sevofluran tüketimi, hemodinamik parametreler, volatil ajanın kapatılmasından ekstübasyona kadar olan süreler gibi parametreler açısından farklılık olup olmadığı incelenmiştir. Grup 1 ve Grup 2 cinsiyet, sigara kullanımı, boy ve kilo gibi demografik veriler ile ASA skoru açısından benzerdi. Manual kontrol grubunda, end-tidal kontrol grubuna göre hedef sevofluran ve hedef oksijen için geçen süre daha yüksek bulunmuştur. Gruplar arası karşılaştırıldığında sevofluran kapatılmasından ekstübasyona kadar geçen süre manual kontrol grubunda, end-tidal kontrol grubuna göre daha uzun olduğu görüldü. Manual kontrol grubunda anestezist tarafından müdahale sayısı ortalama 5,17 bulunmuşken, end-tidal kontrol grubunda hiç müdahale gerekmemiştir. Her iki grup kıyaslandığında, ilk 1saat boyunca takip edilen tansiyon, nabız, saturasyon ve entropi değerleri açısından benzerdi. Sevofluran tüketimi (ml/dk) olarak gruplar arası karşılaştırıldığında ise anlamlı bir fark gözlenmedi. Düşük akımlı anestezide manuel kontrollü veya end-tidal kontrollü teknikler sevofluran tüketim maliyetini etkilememektedir. Ancak, hedeflenen anestezik ajan konsantrasyonuna daha hızlı ulaşılması, hastanın ekstübasyon süresinin daha kısa olması ve anestezist tarafından müdahalenin az olması nedeniyle hasta takibi sırasında daha konforlu olması ile end-tidal kontrollü tekniğin manuel kontrollü tekniğe göre daha üstün olduğu kanaatindeyiz. Anahtar Kelimeler: Düşük akımlı anestezi, end-tidal kontrollü, manual kontrollü, sevofluran, tüketim