Düşük akımlı sevofluran anestezisindeki köpeklerde azotprotoksitin kardiyovasküler sistem ve hemodinamik parametreler üzerine etkilerinin değerlendirilmesi

Bu çalışmada, düşük akımlı sevofluran anestezisindeki köpeklerde azotprotoksit kullanımının kardiyovasküler, ventilasyon ve kan gazı parametreleri üzerine olan etkisinin değerlendirilmesi ve elde edilen veriler doğrultusunda klinik kullanılabilirliğinin belirlenmesi amaçlandı. Çalışma materyalini Burdur Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Veteriner Fakültesi Cerrahi Kliniğine çeşitli şikayetlerle getirilen 20 köpek oluşturdu. Köpekler rastgele iki gruba (azotprotoksitli grup n=10, azotprotoksitsiz grup n=10) ayrıldı. Premedikasyon amacıyla her iki gruptaki hayvanlar için damar içi 1 mg/ kg dozunda diazepam ve kas içi 1 mg/kg dozunda morfin uygulandı. Her iki gruba da entübasyon öncesi 100 ml/kg/dk % 100 oksijen ile 2 dk preoksijenizasyon uygulanmasının ardından indüksiyon için 3-4 mg/ kg dozunda propofol verildi ve entübasyon sağlandı. Genel anestezide volatil anestezik ajan olarak % 2,9 minimal alveolar konsantrasyon dozunda sevofluran kullanıldı. Azotprotoksitli grup için gaz akımı % 50 oksijen % 50 azotprotoksit olarak ayarlanırken azotprotositsiz. grup için gaz akımı % 100 oksijen olarak ayarlandı. Her iki gruba da entübasyonun ilk 10 dakikasında, 100 ml/kg/dk normal akım uygulandıktan sonra, 14 ml/kg/dk düşük akıma geçildi ve operasyonun bitimine 10 dakika kala her iki grup içinde voparizatör kapatılıp tekrar normal akıma geçilirken azot protoksitli grup için azotprotoksitte kapatıldı. Anestezi süresince beşer dakika arayla kardiyovasküler parametreler, ventilasyon parametreleri kaydedildi ve anestezi öncesi, anestezinin 30. dakikası ve voparizatör kapatıldıktan 10 dakika sonra venöz kan gazı analizi yapıldı. Anestezi süresince her beş dakikada kaydedilen veriler sonucunda olguların nabız ve NİKB değerleri normal aralıkta bulundu ve hiçbir olguda hipotansiyona rastlanmadı. Olguların SpO2, EtCO2 ve kan gazı değerleri incelendiğinde iki gruptada hipoksi şekillenmediği görüldü. 1. ve 2. grupta sevofluranın MAK değeri arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulundu ve N2O kullanılan grupta sevofluranın MAK değerinin daha yüksek olduğu tespit edildi. Her iki grup için kardiyovasküler ve ventilasyon parametrelerinde ve venöz kan gazı analizlerinde benzer sonuçlar elde edildi. Sonuç olarak uygun koşulların sağlanması kaydıyla köpeklerin genel anestezisinde oldukça avantajlı olduğu belirlenen DAA'da N2O kullanılmasının gerekli olmadığı sonucuna varılmıştır.