E-oyun bağımlılığının fiziksel aktivite ve sosyal yalnızlık düzeyine etkisi

Bu çalışmanın amacı üniversite öğrencilerinin e-oyun bağımlılığı, sosyal yalnızlık düzeyleri ve fiziksel aktivite düzeylerini tespit etmek amaçlanmıştır. Bu araştırma da nicel araştırma yöntemi kullanılmıştır. Araştırmanın evrenini Ankara'da öğrenim gören üniversite öğrencileri oluşturmaktadır. Ankara'da bulunan dört devlet üniversitesinin öğrencisi evren olarak seçilmiştir. Araştırma kapsamında 764 katılımcıdan elde edilen veriler analiz edilmiştir. Araştırmanın verilerini toplamak için Russel ve arkadaşları (1978) tarafından geliştirilmesi yapılan ve Doğan ve arkadaşları (2011) tarafından Türkçeye uyarlaması gerçekleştirilen UCLA Yalnızlık Ölçeği, Craig ve ark. (2003) tarafından geliştirilen ve Öztürk (2005) tarafından Türkçeye uyarlaması yapılan Uluslararası Fiziksel Aktivite Anketi ve Wong ve Hodgins (2012) tarafından geliştirilen Yetişkinler İçin Oyun Bağımlılığı Ölçeği kullanılmıştır. Yetişkinler İçin Oyun Bağımlılığı Ölçeği araştırmacı tarafından ön uygulamada gönüllü olarak katılan kişilere uygulanarak, geçerlik ve güvenirlik çalışması yapılmıştır. Çalışma sonucunda Yetişkinler için Oyun Bağımlılığı Ölçeği yerli literatüre kazandırılmıştır. Araştırma sonucunda, Erkek bireylerin fiziksel aktivite düzeylerinin, kadın bireylere göre daha yüksek olduğu bulunmuştur. Erkek katılımcıların oyun bağımlılığı düzeyleri, kadın katılımcılara göre yüksek olduğu bulunmuştur. Oyun oynanan gün sayısı arttıkça, bireylerin oyun bağımlılık düzeylerinin de arttığı görülmüştür. Fiziksel aktivitenin azalması, yalnızlığın artmasına neden olmaktadır. Fiziksel aktivitenin azalmasıyla oyun bağımlılığının arttığı tespit edilmiştir. Oyun bağımlılığı düzeyinin artmasıyla, sosyal yalnızlık düzeyinin azaldığını görülmektedir.