İngilizce öğretmenleri ve öğrencilerin iletişimsel dil stratejileri öğretiminin etkinliğine ilişkin algılari

Bu araştırmanın amacı, Irak'ın Erbil kentinde Liselerde görev yapan Lise öğretmenleri, ve 12. öğrencilerinin İletişimsel dil becerilerinin öğretiminin etkilerine ilişkin görüşlerini almak ve bu görüşleri cinsiyet, yaş, branş ve sosyo-ekonomik düzey açısından değerlendirmektir. Bu amaçla betimsel ve nicel temele dayalı bu araştırmada öğrenciler, öğretmenler ve müfettişler için anket, yazılı ve sözlü testler ve sınıf içi gözlem formları kullanılmıştır. Çalışma grubunda yaş aralığı 16-20 arasında olan kız ve erkeklerden oluşan ve edebiyat ile fen bölümlerine kayıtlı toplam 510 öğrenci yer almaktadır. Araştırma sonuçlarına göre öğrenciler öğretmenlerinin iletişimsel dil stratejilerini kullanmadıklarını, çoğunun İngilizce dil öğretiminde dilbilgisi-çeviri yöntemini kullandıklarını belirtmişlerdir. Öğrenciler fikirlerini paylaşmak için grup çalışmaları yapmak istediklerini ancak sınıfların kalabalık olmasının buna engel teşkil ettiğini bu nedenle iletişimsel öğrenmede önemli bir strateji olan sözlü sunum yapma şanslarının olmadığını, dolayısıyla derslerde çoğunlukla kendi ana dillerini kullanmak zorunda kaldıklarını ifade etmişlerdir. Test sonuçları da kız öğrencilerin erkek öğrencilerden, fen bölümlerinde öğrenim görenlerin edebiyat bölümlerinde öğrenim görenlerden, yaşı 18 ve daha küçük olanların 18 yaş üzerindekilerden daha başarılı olduğunu ortaya koymuştur. Öğretmenlerin bir kısmı kalabalık sınıflar, işitsel-görsel araç-gereçlerin eksikliği ve kültürel faktörlerden dolayı İngilizce dil öğretiminde iletişimsel yaklaşımın yararına ve önemine inanmadıklarını belirtmişlerdir. Öğretmenler temel dil becerilerini edinmede ve bunları öğrenmede motivasyonu sağlayacak tarzda iletişimsel stratejileri kullanmamaktadırlar. Müfettişler öğretmenlerin iletişimsel yaklaşımı uygulayabilecek yeterlikte olmadıklarını vurgulamışlardır. Ayrıca öğretmenlerin yeterli düzeyde öğretim materyaline sahip olmadıklarını, materyal hazırlamaya vakit ayırmadıklarını belirtmişlerdir. Müfettişlerin çoğu, öğretmenlerin eğitim düzeylerini ve iletişimsel yaklaşımı kavramada yetersiz bulmuşlardır. Müfettişler ayrıca mevcut programın iletişimsel etkinlikleri yürütmek için yetersiz olduğunu ve İngilizce öğretmenlerinin çoğunun sınıflarında teknolojik araç-gereçleri kullanmadıklarını, öğrencilerin birbirleriyle yabancı dilde iletişimde motivasyonlarını sağlayacak biçimde hedef dil ile iletişim kurmada yetersiz olduklarını belirtmişlerdir.