Ergenlerde yeme tutumu ve çocukluk çağı travması arasındaki ilişki

Bu çalışma ergenlerde yeme tutumu ve çocukluk çağı travması arasındaki ilişkinin araştırılması amacıyla tanımlayıcı ve ilişki aracı olarak yapılmıştır. Çalışmaya Niğde il merkezinde bulunan sekiz adet Anadolu liselerinde eğitim gören 438 ergen dâhil edilmiştir. Çalışmaya başlamadan önce etik kurul ve kurum izinleri, ebeveynlerinden ve ergenlerden yazılı ve sözlü onam alınmıştır. Ergenlere sosyodemografik bilgi formu ile birlikte Yeme Tutumları Testi, Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği uygulanmıştır. Veriler bilgisayar ortamında değerlendirilmiştir. Verilerin analizinde Mann Whitney U testi, Kruskal Wallis H testi, Spearman Korelasyon ve Ki Kare testi uygulanmıştır. Araştırma verileri p< 0.05 anlamlılık düzeyi dikkate alınarak değerlendirilmiştir. Ergenlerin Çocukluk Çağı Travmaları Ölçeği puanlarının ortalama 43,51±8,79 olduğu, cinsel istismar alt boyut puanlarının ortalama 4,63±2,12 olduğu, duygusal istismar alt boyut puanlarının ortalama 6,61±3,26 olduğu, fiziksel istismar alt boyut puanlarının ortalama 4,56±1,38 olduğu, duygusal ihmal alt boyut puanlarının ortalama 11,14±4,45 olduğu, fiziksel ihmal alt boyut puanlarının ortalama 7,32±2,06 olduğu, minimizasyon puanlarının ortalama 0,05±0,21 olduğu bulunmuştur. Cinsiyetin, akademik başarının, çalışma duurmunun, kardeş sayısının, aile ve öğretmen ilişkilerinin çocukluk çağı travmalarının yordayıcısı olduğu tespit edilmiştir. Ergenlerin Yeme Tutumu Testi puanları ile Duygusal İstismar alt boyut puanları (r:0,205; p<0,01) ve minimizasyon puanları arasında istatistiksel olarak pozitif yönde anlamlı bir ilişki olduğu bulunmuştur. (r:0,121; p<0,05). Anahtar Kelimeler: Yeme tutumları, Çocukluk çağı travmaları, Ergen. Tez Danışmanları: Dr. Öğr. Üyesi Rahşan KOLUTEK Sayfa Adeti:103