Etiğe hermeneutik bir bakış

Bu çalışma, hermeneutik etiğe odaklanarak modern özne anlayışının etik alandaki etkilerini eleştirmeyi amaçlamaktadır. Bir etik argümantasyon yöntemi olarak hermeneutik yöntemi daha iyi kavrayabilmek için, öncelikle etik argümantasyon yöntemleri üzerinde durulmuş, sonrasında ise etiğin tarihsel gelişimine değinilmiştir. Modern özne anlayışının getirdiği, bireyin var olan her şeyi kendi konumundan hareketle anlamlandırması pratiğinin etikteki izleri ve eleştirisi, hermeneutik perspektiften, özellikle Hans Georg Gadamer'in düşünceleri baz alınarak değerlendirilmiştir. Nihayetinde, tüm bu bilgilerin ışığında, insanın insan ve kendisi dışında kalan tüm var olanlarla kurduğu ilişkinin ahlaki boyutu tartışılmış, insan ve öteki arasındaki ilişkilenmenin nasıl olması gerektiği üzerinde durulmuştur. Bu tez, hermeneutik etik temelinde, modern özne anlayışının etikteki izlerini eleştirmektedir. Çalışmada, Descartes'ın özne merkezli yaklaşımına hermeneutik açıdan eleştiriler getirilirken, insan ve öteki arasındaki ahlaki ilişkiye dair Gadamerci perspektifle yeni bir bakış açısı sunulmaktadır.