Zimbabve'ye uygulanan yaptırımların meşruiyetinin uluslararası hukuk açısından incelenmesi

Uluslararası ilişkiler disiplininde yaptırımların kullanılması yeni bir olgu değildir. Fakat Soğuk Savaş'ın sona ermesiyle birlikte Batılı ülkeler, dış politikada ulusal çıkarlarına ulaşmak için yaptırımları giderek daha fazla benimsemeye başlamıştır. Bu araştırmanın temel amacı Avrupa Birliğı (AB) ve Amerika Birleşik Devletleri (ABD) tarafından Zimbabve'ye uygulanan yaptırımları bu yönüyle irdeleyip uluslararası hukuka uygun olup olmadığını tespit etmektir.ABD ilk yaptırımlarını Zimbabve'ye 2001 yılında uygulamaya başlamıştır. Bu yaptrımlarını Zimbabve Demokrasi ve Ekonomik İyileşme Yasasını (ZIDERA) ile meşru göstermeye çalışmıştır. Buna ek olarak, daha sonraki süreçte de çeşitli araçlar kullanarak bu yaptırımları arttırmıştır. Bu bağlamda, 2003 yılında, yasal dayanaklarını ABD yasal belgesinden [Uluslararası Ekonomik Acil Durum Yetkileri Yasası (IEEPA)] alan Başkanlık İcra Kararları aracılığı ile Zimbabve'ye yönelik daha fazla yaptırım kararı alınmıştır. Öte yandan AB, Cotonou Anlaşması'nı yasal dayanak olarak kullanarak Zimbabve'ye yaptırımlar getirmiştir. Ayrıca AB, Ortak Dış ve Güvenlik Politikası'nı (CFSP) savunan Avrupa Birliği Antlaşması'nı kullanmıştır. Bu nedenle, bu araştırmanın odak noktası, Birleşmiş Milletler (BM) üyesi olan Zimbabve'ye yönelik bu tür yaptırımların meşruiyetini irdelemektir. BM henuz, AB ve ABD tarafından belirlenen bu tür mağduriyetleri gidermek için herhangi bir yaptırım önlemi almamıştır. Zimbabve'ye uygulanan tek taraflı yaptırımların, başka bir devletin içişlerine karışmama, egemen devletlerin eşitliği ve Devletlerin Uluslararası Haksız Eylemden Sorumlu Uluslararası Hukuk Komisyonu hükümlerine dayalı olarak gayrimeşru olduğu kabul edilmektedir. Yaptırımlar, Zimbabve'yi egemen bir devlet olarak görev ve yükümlülüklerini yerine getirmesini olumsuz etkilenmektedir. Aynı zamanda, Uluslararası Hukuk Komisyonu taslaklarının uluslararası hukukta bağlayıcı olmadığı kabul edilmektedir.