Farklı dayanaklarla üretilen implant üstü sabit protezlerin implant ve çevre dokularda oluşturduğu streslerin sonlu elemanlar analiziyle karşılaştırılması

Günümüzde diş eksiklerinin tedavisi için ilk seçenek olarak implant tedavileri düşünülmektedir. İmplant üstü protezler sabit ve hareketli olarak ikiye ayrılırken kullanım avantajı nedeni ile genellikle sabit protezler ilk seçenek olarak düşünülmektedir. İmplant üstü sabit protezler ise vida tutuculu ve simante olarak ikiye ayrılabilir. Güncel çalışmalarda vida tutuculu sabit protezler giderek daha fazla ön plana çıkmaktadır. Bu tez çalışmasında sonlu elemanlar analizi ile incelenmek üzere mandibula posterior birinci premolar ve molar bölgesine 4.1 mm çapında ve 10 mm uzunluğunda 2 adet implant yerleştirilip 3 üyeli monolitik zirkon restorasyonlar üretilmiştir. Multi unit, octa ve variobase olmak üzere 3 farklı dayanak kullanılarak üç adet model üretilmiştir. Vertikal ve oblik kuvvet uygulanıp toplam 6 farklı analiz yapılmıştır. Yapılan analizlerle implant, dayanak, kemik, vida ve restorasyon üzerine gelen stresler incelenmiştir. Kemik üzerine gelen streslerde modeller arasındaki stres değerleri benzer dağılım göstermiştir. Tüm modellerde sistemin her bileşeninde oblik yükleme sonrası görülen stresler vertikal yükleme sonrası görülen streslerden daha yüksek stres değerleri oluşturmuştur. İmplantlar üzerinde en yüksek stres variobase dayanak kullanılan modelde görülmüştür. Dayanaklar üzerine en fazla stres ise octa dayanak kullanılan modelde görülmüştür. Vida ve protetik restorasyon üzerinde en yüksek stresler ise octa dayanak kullanılan modelde görülmüştür. Materyallerde deformasyon görülecek stres değerleri hiçbir modelde aşılmadığı için bütün dayanaklar klinik kullanıma uygundur.