Farklı rezin simanların koronal dentine bağlanma dayanımlarının değerlendirilmesi

Amaç: Bu çalışmanın amacı, farklı rezin simanların koronal dentine bağlanma dayanımlarında tükürük kontaminasyonunun etkisini in vitro olarak incelemektir. Yöntem: Çürüksüz 36 adet insan molar dişi seçildi ve dişlerin 1/3 oklüzal üçlüsü kesilerek dentin yüzeyi açığa çıkarıldı. 5 farklı rezin siman (Fujicem Evolve, RelyX U200, G-Cem Veneer, Panavia V5, Panavia F 2.0) üretici firmanın talimatları doğrultusunda kullanılarak dişlere simante edildi. Dişler yapay tükürük kontaminasyonuna göre 2 ve yüzey işlemlerine göre 6 alt gruba ayrıldı (n=3). Mikrogerilme bağlanma dayanımı testi mikrotensil test cihazı kullanılarak gerçekleştirildi. Rezin siman ile dentin arasındaki bağlantı ara yüzeyi dental loop ile incelendi ve kırılma tipleri belirlendi. Veriler varyans analizi (ANOVA) ile analiz edildi ve Tukey testi anlamlı farklılıkları tespit etmek için kullanıldı (p=0.05). Bulgular: Tükürükle kontamine Fujicem Evolve grubu 0,97 MPa ile en düşük bağlanma dayanımını gösterdi. Bununla birlikte en yüksek bağlanma dayanım değerini 23,39 MPa ile kontamine olmayan Panavia V5 gösterdi. Fujicem Evolve, RelyX U 200 (Total Etch) ve Panavia V5 grubundaki örneklerin tükürük kontaminasyonu sonucu bağlanma dayanım değerlerindeki düşüş istatistiksel olarak anlamlıydı. Fujicem Evolve grubundaki örneklerin tamamında adeziv başarısızlık görülürken, tüm başarısızlık tiplerinin görüldüğü grup Panavia V5 oldu. Bütün test gruplarında en çok adeziv tip başarısızlık, en az ise dentinde koheziv tip başarısızlık saptandı. Sonuç: Bu çalışma tükürük kontaminasyonunun bağlanma dayanımında etkisi olduğunu ve farklı tipteki rezin simanların bağlanma dayanımları arasında farklılıklar olabileceğini göstermektedir. Ayrıca self-cure rezin simanlar dual-cure rezin simanlarla karşılaştırıldığında, bağlanma dayanımlarının iyileştirilmesi gerekmektedir. Anahtar Kelimeler: Rezin siman, koronal dentin, bağlanma dayanımı, tükürük kontaminasyonu