Farklı tip ve ağırlıktaki altyapı materyalleri ile oluşturulan implant üstü protezlerin kuvvet altında implant, abutment, vida, protez ve kemikte oluşturduğu stres dağılımının sonlu elemanlar stres analiz yöntemiyle incelenmesi

Farklı Tip ve Ağırlıktaki Altyapı Materyalleri ile Oluşturulan İmplant Üstü Protezlerin Kuvvet Altında İmplant, Abutment, Vida, Protez ve Kemikte Oluşturduğu Stres Dağılımının Sonlu Elemanlar Stres Analiz Yöntemiyle İncelenmesi İmplant destekli protetik restorasyonların kullanımının, tam dişsiz hastaların rehabilitasyonunda iyi bir çözüm olduğu pek çok çalışma tarafından kanıtlanmıştır. All-on-four tedavi konsepti 2003 yılında Malo ve arkadaşları tarafından geliştirilen dişsiz arklarda; anterior bölgede 2 aksiyel, posterior bölgede 2 distale eğimli olmak üzere toplam 4 implant kullanılarak tam dişsiz çenelerin sabit protetik rehabilitasyonu için uygulanan bir tedavi seçeneğidir. İmplant destekli sistemlerin uzun dönemdeki başarısını etkileyen en önemli faktör biyomekaniktir. All-on-four tedavi konseptinde kullanılan alt yapı materyallerinin oklüzal kuvvetler altında oluşturduğu streslerin değerlendirildiği birçok çalışma bulunmasına karşın, protez ağırlığının hastanın protetik rehabilitasyonu üzerindeki biyomekanik etkisini gösteren çalışma sayısı yetersizdir. Bu çalışmanın amacı, tam dişsiz rezorbe alt çenede All-on-four konseptine göre yerleştirilmiş implantlar üzerinde kullanılacak farklı alt yapı materyallerinin ağırlıklarının ve oklüzal kuvvetlerin implant, abutment, vida, protez ve kemik üzerinde oluşturacağı stresi sonlu elemanlar stres analizi yöntemi ile değerlendirmektir. Bu çalışmada tam dişsiz alt çeneye, All-on-four tekniğine göre yerleştirilmiş implantların üzerine beş farklı altyapı (krom-kobalt, titanyum, zirkonya, FGR ve PEEK) ile tasarlanan protezler modellendi. Beş farklı altyapıdan oluşturulan aynı hacimdeki protez modellerinin yoğunluk=kütle/hacim formülünden hesaplaması yapılarak ağırlıkları hesaplandı ve oluşan stresler incelendi. Farklı tiplerde protezlerin ağırlığı çevre dokulardaki stresleri etkilemiştir. Çalışmada implant ve çevre dokularda Cr-Co, zirkonya ve titanyum gibi rijit altyapılarda fiber ve PEEK gibi elastik materyallere göre daha düşük stres değerleri ölçüldü. Materyalin kendi içinde oluşan stresler değerlendirildiğinde elastik modülü düşük olan fiber ve PEEK altyapılarda daha düşük stresler görüldü. Alt yapı materyalinin elastisite modülü arttıkça implant ve çevre dokularda uzun dönem başarı ve sağ kalım için riskin azaldığı gözlendi ve Cr-Co, Zr, Ti materyallerinin altyapı olarak kullanımının daha uygun olduğu düşünülmektedir. Anahtar Kelimeler: Diş implantı, Sonlu elemanlar analizi, Biyomekanik, Kemik dokusu