Kolonyal söylem bağlamında Frantz Fanon

Bu tezin amacı, kolonyal söylemin tarihsel kurulma sürecini ve kolonyal söylem literatürünü araştırmak ve kolonyal söylemin sonuçlarını Frantz Fanon fikriyatı bağlamında tartışmaktır. 16. yüzyılda başlayan sömürgecilik, bölgeleri, kıtaları ve toplulukları yalnızca ekonomik, politik ve askeri açıdan değil aynı zamanda kültürel ve psikolojik olarak da etkilemiştir. Bu bağlamda sömürgecilik bir üstünlük söylemi geliştirerek, sömürgeleri az gelişmiş, aşağı, vahşi, barbar veya insanlık dışı gibi aşağılayıcı söylemlerle kategorize etmiştir. Avrupamerkezci, oryantalist ve ırkçı bakış açılarından etkilenen kolonyal söylem, sömürgeciliğin hız kazandığı 19. yüzyılda sistematik bir anlatıya dönüşmüştür. Bu bağlamda, sömürgeciliğin meşrulaştırıcı gücü olan kolonyal söylem, askeri, politik ve ekonomik etkiler kadar ciddi psikolojik travmalara da neden olmuştur. Bu travmaların bir sonucu olarak, sömürgeleştirilmiş insanlar kendilerini yetersiz görmeye başlamışlar ve sömürgecinin ''efendi'' rolünü içselleştirmeye çalışmışlardır. Cezayir'deki sömürgeciliğin söylemsel, ideolojik ve psikopatolojik sistematik şiddetini inceleyen Frantz Fanon, sömürgeleştirme süreci sırasında ve sonrasında sömürgeleştirilmiş insanları etkileyen aktivist ve eleştirel bir düşünürdür. Bu bağlamda Fanon, sömürgeciliğin psikolojik ve zihinsel etkilerini gösteren psikanaliz çalışmaları yapmıştır. Kolonyal söylemin yıkıcı ve yabancılaştırıcı etkisini sömüren-sömürülen bağlamında ele alan Fanon, sömürgeci sistemin girift ilişki ağını ortaya koymuştur.