Hemodiyaliz tedavisi gören hastalarda biyoelektrik impedans analiz, antropometrik ölçümler, biyokimyasal ve malnutrisyon tarama araçları ile nutrisyon durumu değerlendirilmesi

Amaç: Hemodiyaliz tedavisi gören hasta sıklığı gün geçtikçe artmakta olup , bu hastaların renal replasman tedavisi ile uzun bir yaşam şansı olmaktadır. Bu hastalarda önemli bir konu olan yaşam kalitesini en çok etkileyen durumlardan biri malnütrisyondur. Malnütrisyonun önlenmesi veya gelişmiş olan malnütre durumun tespit edilip tedavisi ile yaşam kalitesinin artırabileceği; mortalite ve morbidite de ciddi azalma olacağı aşikardır. Her geçen gün hemodiyaliz hastalarında malnütrisyon prevalansını saptamak amacıyla yeni beslenme risk skorları geliştirilmektedir. Bizim bu çalışmadaki amacımız hemodiyaliz tedavisi gören hastaların beslenme tarama araçları (GLİM, PG-SGA, MUST, NRS2002), antropometrik ölçümler, biyoelektrik empedans analiz ile malnütrisyon riski olan veya malnütre hastaları saptamaktır. Ayrıca beslenme tarama araçlarının GLİM kriterleri ile uyumunu ve GLİM kriterlerinin ilk aşaması olan "herhangi bir beslenme tarama aracında malnütrisyon riski" ifadesine göre malnütrisyon riskini en çok tespit eden beslenme tarama aracını bulmaktır. Yöntem: Çalışmaya 01/02/2022-31/05/2022 tarihleri arasında Dicle Üniversitesi Tıp Fakültesi Diyaliz Ünitesinde rutin hemodiyaliz programına alınmış, ayaktan hemodiyaliz tedavisi alan 102 hasta dahil edilmişti. Hastalar demografik ve klinik özellikleri , diyet ile protein enerji alımı, hemodinamik ve biyokimyasal verileri, antropometrik değerleri ölçüldü. Diyaliz seansı sonrası BIA çekimi yapıldı. Beslenme tarama araçlarının anket soruları dolduruldu. Hastalar malnütrisyon olan ve olmayanlar diye gruplara ayrıldı, malnütre olanlar kendi içinde orta-ağır diye sınıflandırıldı. Bulgular: Çalışmamızda yaş ortalamaları 50,2 ± 14,6 (31-83) arasında olan 54'ü kadın, 48 erkek olmak üzere 102 katılımcı mevcuttur. Çalışmaya katılan tüm katılımcıların ortalama diyaliz süresi 68,4(1-267 ay ) olup ciddi malnutrisyon grubunda 98,3 olmasına rağmen istatistiksel olarak anlamlı fark bulunamamıştır. Tüm hastaların enerji ve protein alım ortalaması sırasıyla 27,2±5,6 ; 1,14±0,2 olup malnutre olan kişilerde günlük enerji alımı (p<0,001) ve protein alımı (p<0,001) istatistiksel olarak anlamlı bir şekilde daha düşüktür. BMI, MAMC değerleri malnütre olanlarda anlamlı derecede daha düşük saptandı. BIA ile değerlendirildiğinde ECW/TBW oranı, LTI, FAT, ATM, FTI, LTM, EI, ICW, BCM parametreler malnütre olanlarda malutre olmayan hastalara göre istatistiksel olarak daha düşüktü. GLİM kriterlerine göre NRS2002, MUST, PG-SGA nutrisyonel skalalarının karşılaştırılması yapıldı. Dahil edilen hastaların %41'i NRS2002 ye göre; %39 MUST'a göre ve %30 PG-SGA'ya göre malnutre olarak tespit edildi. Herhangi bir beslenme skalasında malnutre olan hastalar GLİM kriterleri ışığında yeniden malnutrisyon değerlendirilmesi yapıldı. Bu çalışmada GLİM kriterlerine göre hastaların %60'ı malnutre değil %40 hasta orta/ciddi malnütrisyon riski mevcuttur şeklinde sınıflandırılmış olup ; bu oran orta ve ciddi malnütrisyon riski açısından NRS2002 , PG-SGA ve MUST da sırasıyla %43,1 ; %31,4 ; %39,2 şeklindedir. Kappa analizine göre GLİM ile skalalar arasında yüksek bir uyumluluğa sahip olmakla beraber , NRS2002 GLİM ile daha uyumludur. NRS2002'nin Kappa değeri 0,919 ; PG-SGA'nın 0,691 ; MUST'ın 0,878 dir. Sonuç: Hemodiyaliz hastalarında değerlendirilen beslenme skalaları arasında NRS2002'nin malnütrisyonu belirlemede GLİM tanı kriterleri ile daha körele olduğunu tespit ettik. Anahtar Kelime: Hemodiyaliz , GLİM kriterleri, Malnütrisyon