Suits every pocket, suits every habitus?: Ethnography of a private university in the social/spatial periphery of İstanbul

Bu tez yeni kurulmuş ve alt sıralamalardaki bir özel üniversitenin etnografik çözümlemesini sunmaktadır. Okullaşma oranlarının ve öğrenci sayılarının artırılması bakımından küresel anlamda bir eğitimsel genişleme eğilimi söz konusudur. Bu eğilim son 15 yıldır Türkiye'de de kendini göstermektedir ve özel üniversitelerin sayısındaki hızlı artış bu genişlemenin önemli taşıyıcılarından birisidir. Örnek üniversite üzerine yapılan gözlemler göstermektedir ki her ne kadar özelleştirme "eğitimin metalaştırılması" olarak değerlendirilse de İstanbul'un, çepersel, yol kenarı, alt sıralamalardaki bina üniversiteleri düşünüldüğünde eğitim "namevcut meta" haline gelmektedir. Bu namevcudiyet "çifte kayıp" yaşayan öğrenciler ve "çifte kazanım" içindeki kurumlar arasında bir boşluk yaratmaktadır. Bu nedenle, bu tez düşük gelirli öğrencileri bünyesine katan ve sistemi sürdürülebilir kılan bu boşluğa nelerin aracı olunduğunu katılımcı gözlem ve derinlemesine mülakatlar yoluyla anlamaya çalışmaktadır. Bu tez, birinci olarak, Türkiye'deki eğitim sisteminin tarihsel ve yapısal dönüşümüne bakarak böyle bir kurumun ortaya çıkmasını mümkün kılan bağlamı incelemektedir. İkinci olarak, düşük gelirli öğrencileri özel yükseköğretim kurumlarınca içerilmeye yönlendiren temayülleri Bourdieu'nün habitus kavramını kullanarak betimlemeye çalışmaktadır. Son olarak, bireysel habitus ve kurumsal habitus arasındaki ilişkiselliğin çözümlenmesi yoluyla, namevcut bir meta olarak eğitim üzerine kurulu bu sistemin nasıl sürdürüldüğü üzerinde durmaktadır.