Hz. Peygamber'in Kur'ân'da zikredilen semâvî mûcizeleri (Risâle-i Nûr özelinde)

Mûcize; peygamberlerin iddia ettikleri tevhit, nübüvvet, haşir gibi davalarını onaylamak üzere Allah'ın bir kısım âdetlerini hârikulâde bir tarzda değiştirerek ortaya koyduğu aklî, hissî ve haberî delillere denilmektedir. Bir olayın mûcize olarak kabul edilebilmesi için bazı şartlara sahip olması gerekmektedir. Nitekim bu şartlardan ilki hiç şüphesiz Allah'ın fiili olmasıdır. Binaenaleyh hadisenin olağanüstü olması, bir peygamberin elinde zuhur etmesi, tehaddi ile gerçekleşmesi, tehaddi ve mûcize arasında zaman farkının çok uzun olmaması bu şartlardan bazılarıdır. Mûcizelerin bir kısmı doğrudan Allah tarafından Kur'ân vasıtasıyla bizlere aktarılmaktayken bir kısmı da Hz. Peygamber'den yahut sahabeden nakil yöntemi ile çeşitli İslâm kaynakları vasıtasıyla aktarılmaktadır. Kur'ân vasıtasıyla bizzat Allah tarafından haber verilen mûcizelerden İsrâ, Mi`rac ve Şakku'l-Kamer mûcizeleri ise araştırmamızın esasını teşkil etmektedir. Risale-i Nûr tefsirinde Said Nursi'nin mezkûr mûcizelerin keyfiyeti ve mahiyeti ekseninde ihtilaflı olan hususlarda ortaya koyduğu görüşleri ve bunları aklî ve naklî burhanlar ile delillendirmesi; bu mûcizelerin gerekliliği, hakikatı ve tahakkukunda murat edilen hikmetleri; neticesinde ortaya çıkan meyve ve faydaları klasik ve modern tefsirler ile beraber irdelenmiştir. Buna göre bir kısım ihtilaflı meseleler ve tenkit edilen hususlar bulunmakla beraber şunu kesin bir dille ifade edebilmekteyiz ki; bu üç hadise de İslâm âlimlerinin ittifakı ile Hz. Peygamber zamanında gerçekleşmiş mûcizelerdir. Bir kısım İslâm âlimleri bu mûcizelerin mütevatir seviyesine ulaştığını hususiyetle vurgulamaktan çekinmemişlerdir.