I. Ahmed Dönemi merkezî ve umumî kanunnâmelerin dili üzerine bir inceleme

Osmanlı döneminde toplumsal kurallara yönelik padişah hükümleriyle yapılan düzenlemeler kanunnâme olarak tanımlanmaktadır. Kanunnâmeler, Osmanlı hukuk sistemleri ve dil yapıları hakkında zengin bilgiler içeren önemli kaynaklardır. Türkçenin tarihsel gelişimini ortaya çıkarmak amacıyla yapılan çalışmalar edebi eserlerin incelenmesiyle sınırlı kalmıştır. Türk dilinin söz varlığının tarihsel süreçteki değişimini belirleyebilmek amacıyla edebī eserlerin yanı sıra diğer alanlarda da yazılan eserlerin incelenmesinin önemli olduğu düşüncesi, kanunnâme metinlerinin çalışmamıza konu edinilmesinde etkili olmuştur. Araştırmada I. Ahmet Döneminde kaleme alınan kanunnâmeler incelenerek yeniden okunup transkript edilmiştir. Bu dönemde kullanılan dilin sözcük varlığı, ses ve şekil özellikleri belirlenmiştir. Çalışma giriş, dil özelliklerinin incelenmesi, metin ve dizin bölümleri olmak üzere toplam dört bölümden oluşmaktadır. Yazım bölümünde ünlü ve ünsüz harflerin yazımına yer verilirken, ses bilgisi bölümünde ünlü uyumları, ses düşmeleri başlıklarına yer verilmiştir. Çalışmanın metin bölümünde Ahmet Akgündüz'ün 1996 yılında kaleme aldığı Osmanlı Kanunāmeleri adlı eserinde yaptığı çeviri kullanılmıştır. Dizin bölümünde ise metinde geçen sözcükler sıralanmıştır.