İlkokul matematik derslerinde bilmece kullanımının öğrencilerin başarı, tutum ve kalıcılık düzeyine etkisi

Bu araştırmanın amacı, ilkokul ikinci sınıf matematik dersi "Geometrik Cisim ve Şekiller" konularının kavratılmasında bilmece kullanılmasının öğrencilerin başarılarına, matematik dersine yönelik tutumlarına ve bilgilerinin kalıcılığına etkisini incelemektir. Araştırmada nicel araştırma metodu şeklinde desenlenmiş ve bu kapsamda ön test- son test kontrol gruplu yarı deneysel desen kullanılmıştır. Araştırma, Aydın ilinde yer alan iki devlet ilkokulunda 2015-2016 eğitim-öğretim yılında yürütülmüştür. Araştırmanın örneklemi olarak 2. Sınıf öğrencilerinden deney grubu (N=53 ) kontrol I grubu (N=52) ve kontrol II grubu (N=55) olmak üzere toplam 160 kişiye araştırma yürütülmüştür. Araştırma sürecinde ''Geometrik Cisim ve Şekiller'' konusu, deney grubunda müfredata uygun öğretimin yanı sıra araştırmacı tarafından daha önceden hazırlanan bilmecelerin kullanımıyla işlenirken, kontrol I ve kontrol II gruplarında ise bilmece kullanılmamış ve normal müfredat takip edilmiştir. Araştırmada veri toplamak amacıyla, araştırmacı tarafından hazırlanan başarı testi ve Petek Aşkar (1986)'ın matematiğe yönelik tutum ölçeği kullanılmıştır. Elde edilen verilerin analizi; SPSS 18.0 programında Tek Yönlü Varyans Analizi (ANOVA), Tekrarlı Ölçümler İçin Tek Yönlü ANOVA ve Tek Yönlü Kovaryans Analizi (ANCOVA) ile yapılmıştır. Araştırma sonucunda; "Geometrik Cisim ve Şekiller" konusunun kavratılmasında bilmece kullanılmasının öğrencilerin akademik başarılarının artmasında ve konuya ilişkin bilgi düzeyinin kalıcılığında anlamlı bir etkisinin olduğu görülmüştür. Ayrıca öğrencilerin matematik dersine yönelik tutumlarının deney grubu lehine anlamlı bir farklılık gösterdiği tespit edilmiştir. Anahtar sözcükler: İlkokulda Matematik Öğretimi, Bilmece, Başarı, Tutum.