İngiltere'nin Amerika'da uyguladığı sömürge siyaseti (1620-1774)

Avrupa'da cografya bilgisinin, teknigin, ticaretin gelismesinden sonra Avrupalılar Eski Dünya haritasını degistiren kesiflerde bulunmuslardır. Bunların en önemlisi, Cristopher Colombus tarafından 1492'de Avrupalıların Yeni Dünya adını verdikleri Amerika kıtası'nın kesfedilmesidir. Sözkonusu dönemde Avrupa'da var olan siyasal baskılar, dinsel hosgörüsüzlük, yoksulluk, daha zengin olma tutkusu, maceralı yasam istegi Amerika'ya bir göç akını baslatmıstır. 16. yüzyılda spanyol ve Portekizlilerin açtıgı bu yoldan diger Avrupalı uluslar da Amerika'ya göçmeye basladı. Avrupalı uluslar dönemin iktisat teoremi merkantalizme göre dıs politikasını olusturmustu. Avrupa ülkeleri özellikle ngiltere bu doktrinle birlikte artan hammadde ihtiyacı ve degerli maden yatakları açısından Yeni Dünya'nın potansiyel bir yer oldugu düsüncesiyle bu topraklarda kolonicilik faaliyetlerine hız kattı. ngiltere'de kıtanın kuzey kesimine yerleserek koloniler kurdu ve Amerika'daki topraklarını genisletti. 18. yüzyıl ortalarında, bu kolonilerin sayısı 13'e yükseldi. 1756- 1763 yılları arasında ngiltere'nin Yedi Yıl Savasları'ndan sonra mali durumunu iyilestirmek amacıyla kolonilerde yeni vergiler uygulaması, Amerika'daki kolonilerin tepkisiyle karsılastı. 4 Temmuz 1776 'da "Bagımsızlık Bildirisi" kabul edilerek 13 koloninin ngiltere'den koptugu açıklanıyor, bagımsızlık ilan ediliyordu. Kolonilerin ngilizlere açtıgı savas aslında sömürgecilik hareketlerine baskaldırı niteligindedir. nsan Hakları Beyannamesi ilan edilerek demokratik bir rejim kurulmus ve Avrupa'ya örnek olmustur. Bununla birlikte 13 ngiliz kolonisi bugün Avrupa'ya karsı denge unsuru olan Amerika Birlesik Devletleri'ni olusturmustur.