İnoperabl akciğer kanserli olgularda difffüzyon ağirlikli mr görüntülemenin prognostik rolü

Bu çalışma; Evre III-IV akciğer kanserinde kemoterapi yanıtını değerlendirmede DA MRG'nin rolünü araştırmayı amaçlamaktadır.Çalışmamıza Haziran 2009 - Haziran 2011 tarihleri arasında patolojik olarak akciğer kanseri tanısı konulmuş evre III-IV hastaların kemoterapi(KT) öncesi ve 3. kür sonrası ADC değerleri ölçüldü. Çalışmaya KT öncesi kitle uzun boyutu 1 cm nin altında olan hastalar dahil edilmedi. Difüzyon MRG ile eşzamanlı olarak RECIST kriterlerine göre kitlenin en uzun boyutu esas alınarak KT sonrası kitle cevabı değerlendirildi. Çalışma retrospektif olarak gerçekleştirildi. İlk KT den önceki 1 hafta ve 3. KT den sonraki 3. hafta içerisinde toraks MRG tetkiki yapılmış olan hastaların toraks MRG tetkikleri ve difüzyon ağırlıklı MR görüntüleri iş istasyonunda incelendi. Diffüzyon ağrlıklı görüntülerde b faktörü 0, 50, 400 sn / mm² olarak seçildi. Çalışma retrospektif olarak yürütüldü.Hastaların yaş ortalaması 61.8 yıl idi ve 25 hasta erkek cinsiyetindeydi. Hastalardan 19'u küçük hücreli dışı akciğer karsinomu(KHDAK) tanısı alırken, kalan 8 hasta küçük hücreli akciğer kanseri(KHAK) tanısı almıştı. Kemoterapi öncesi ortalama ADC değeri 1,98 (±71) x 10?³ iken, kemoterapi sonrası ADC değerleri 2,26 (±99) x 10?³ olarak saptandı ( P > 0.05 ). KHDAK tanısı alanlarda kemoterapi öncesi ortalama ADC değeri 1,90 (±61) x 10?³ iken, kemoterapi sonrası ADC değerleri 2,11 (±98) x 10?³ olarak saptandı ( P>0.05 ).KHAK tanısı alanlarda kemoterapi öncesi ortalama ADC değeri 219 (±91) iken kemoterapi sonrası ADC değerleri 2,63 (±97) x 10?³ olarak saptandı. Tümör çapına göre yanıt değerlendirmesi yapıldığında; kemoterapiye yanıt verenlerde KTÖ ADC değerleri 1,79 (±51) x 10?³ iken KTS 2,12 (±81) x 10?³ idi( P>0.05 ).Çalışmamızda kemoterapi sonrası ADC değerlerinde artış olmasına rağmen anlamlı fark saptanmadı. Hasta sayısının azlığı ve tümör tiplerinin homojen olmaması çalışmamızda bu sonuçları etkilemiş olabilir. Ancak yine de ADC'nin kemoterapi yanıtını değerlendirmedeki gerçek rolünü tespit etmek için daha geniş serili çalışmalara ihtiyaç vardır.