İslam felsefesini isimlendirme problemi

İsimlendirme eyleminde iki unsur vardır. Birincisi isimlendirilen; ikincisi isimdir. İslam felsefesi bir isimdir. Bu isme karşılık gelen bir mana vardır. Tezin temel problemi İslam felsefesinin hangi mana için kullanıldığıdır. İslam felsefesi belli tarih ve mekânda ortaya çıkan ve çoğunlukla Arapça olarak ifadesini bulan düşünce akımına karşılık gelir. Ancak İslam felsefesi bu manaya karşılık gelecek şekilde klasik dönemde değil, modern dönemde ortaya çıkmıştır. Modern dönemde İslam felsefesinin yanı sıra özellikle oryantalistler tarafından Arap felsefesi, Arapça felsefe, Müslüman felsefesi ve İslam düşüncesi gibi isimlendirmeler de yapılmıştır. Buna karşılık klasik dönemde yeni tercüme hareketleriyle başlayan ve 13. yüzyılın sonuna kadar devam eden dönemde İslam filozofları tarafından hem lafız hem de mana 19. yüzyıl ve sonrası yani modern dönemde kullanılandan farklıdır. İslam filozofları İslam felsefesi yerine felsefe kavramını ve bununla eş anlamlı olarak hikmet ve ilim kavramlarını tercih etmişlerdir. Bu isimlere karşılık gelen mana ise birincil kaynakları arasında Antik Yunan ve İslam dini ve düşüncesi bulunan akılla hakikate ulaşmayı hedefleyen sistematik düşüncedir. Tabakât eserlerinde bu isimlere ek olarak Kindî için Arapların filozofu, buna karşılık Fârâbî, İbn Sînâ, İbn Rüşd ve Sühreverdî'den bahsedilirken İslam filozofları tabirine denk geliriz.