İstanbul'da pandemi döneminde işini kaybeden kadınların zorlaşan yaşamları üzerine nitel bir araştırma

Bu tezin amacı, İstanbul'da Covid-19 pandemisi döneminde iş kaybı yaşayan kadınların anlatılarından yararlanarak büyük şehirde pandemi nedeniyle işini kaybeden kadınların yaşamlarının nasıl değiştiğini araştırmaktır. Bu araştırmada, koronavirüsün çalışma hayatında yapmış olduğu dönüşüm bağlamında işsiz kalan ve düşük ücretler alan kadınların ev içi yükleri, sosyal çevre ile ilişkileri, gündelik yaşamlarında nelerin değiştiği, şehir hayatında pandemiyi nasıl deneyimledikleri ortaya konmuştur. Teze kaynaklık eden veri niteliksel araştırma yöntemi ile derlenmiştir. Çalışma kapsamında salgının başlamasıyla işsiz kalan ve düşük ücretler alan 21-54 yaş aralığındaki yirmi bir kadınla görüşülmüştür. Görüşmecilerin yaş aralığını geniş tutmak bulguları çok katmanlı açıdan, geniş bir perspektifte anlamayı ve yorumlamayı sağlamıştır. Feminist metodoloji izlenerek, derinlemesine görüşme tekniği ile görüşmeler yapılmıştır. Kapitalist ilişkilerin hakim olduğu şehirlerde tüketim kültürünün varlığı, çalışma hayatının ve işsizliğin zorluğu, cinsiyetler arasındaki eşitsizlikler Covid-19 salgını ile birlikte derinleşmiştir. Bu sorunlar işini kaybeden kadınların duygusal ve toplumsal sorunlar yaşamasına yol açmıştır. Bu tez şehir hayatında pandemiyle birlikte iş kaybı yaşayan kadınların bu zorlu süreçte yaşadıkları kırılganlığı ve yoksullaşmayı görünür kılmayı ve toplumsal cinsiyet eşitsizliği literatürüne katkı sağlamayı amaçlamaktadır.