Kierkegaard'da benlik ve varoluş

Kierkegaand'da Benlik ve Varoluş adlı bu çalışma, üç ana bölüm ve bunları değerlendiren bir sonuç bölümünden oluşmaktadır. Birinci bölümde benliğin ilk varoluş safhası olan estetik kavramı ele alınmıştır. Burada, benlik "öz-bilinç" ve "özgürlük" kavramlarına dayanılarak analize tabi tutulmuştur. Buna göre, benlik arzuların egemenliğine girmekte ve öz-bilincini bir türlü gerçekleştirememektedir. Estetik safhada, benlik anlık arzulan tatmine çalışmakta ve yaşadığı anın dışına çıkamamaktadır. Bunun sonucu ise, umutsuzluktur. Bu aşamada yaşanılan en olumlu şey ise bu umutsuzluğun farkına varılmasıdır. Yani benlik kendisini bir sonraki aşamaya taşıyacak olan umutsuzluğun bilincine varmıştır. İkinci bölümde ayrıntılı olarak tartıştığımız konu, ikinci varoluş safhası olan etik safhadır. Bu bölümde estetik ve etik safhaların ayrıntılı bir mukayesesi yapılmış, böylece etik safhanın estetik safhaya kıyasla üstünlüğü ortaya konulmuştur. Etik safhada benlik, ilk defa mutlak bir seçimde bulunur, öz-bilinç ve özgürlük kavramlarına ulaşır. Fakat estetik safhada olduğu gibi etik safha daIV umutsuzlukla sonuçlanır. Çünkü benlik bu safhada üstünü örtmekte olduğu ve kaçındığı suçluluk ve kötülük gibi temel gerçeklerle yüzlesin işte bu yüzleşme benliği şaşkına çeviren ve umutsuzluğa sürükleyen temel motiftir. Etik safhada yaşanan bu umutsuzluk aslında bir yönüyle olumlu bir potansiyeldir. Zira bu motif benliği varoluşun son safhası olan dini aşamaya götürür, ki bu safha tezin üçüncü bölümün konusudur. 8u bölümde benliğin öz-bilinç ve özgürlükle ilişkisi bakımından sahip olduğu potansiyel ele alınmış ve analiz edilmiştir. Benliğin kendini gerçekleştirmesi kötülükten kurtulduğu anlamına gelmemektedir. Ancak, bu ahlaki açıdan sakıncalı bir şey değildir. Çünkü, benlik kendini oluşturarak lyi"ye yönelmekte ve daha çok "iyi"ye bağlanmaktadır. Sonuç kısmında ise, tartışmakta olduğumuz sorunun genel bir değerlendirmesi ve ulaşmaya çalıştığımız sonuçlar verilmiştir.