Kırâat ilmi açısından Âlûsî tefsiri

Hicri 1252-1267 yılları arasında Irâk'lı din âlimi, Şihâbuddîn Mahmud Âlûsî tarafından kaleme alınan tefsirin tam adı Rûhu'l-meʿânî fî tefsîri'l-Kurʾâni'l-ʿazîm ve's-sebi'l-mesânî'dir. Âlûsî tefsiri, müellifin kendine has görüşlerini, yorumlarını ve Kur'ân-ı Kerim'le alakalı pek çok konuya bakış açısını yansıtması bakımından önemli bir eserdir. Onun tefsirde özgün bir yaklaşım sergilediği önemli konulardan biri de hiç şüphesiz kırâat meselesidir. Çalışmamızda Rûhu'l-Me'ânî tefsiri çerçevesinde Âlûsî'nin (ö. 1270/1854) kırâat olgusunu nasıl işlediğini, farklı okuyuşları nasıl değerlendirdiğini araştırmamıza konu edineceğiz. Kur'ân müfredatının ve ayetlerinin doğru anlamlandırılması noktasında birincil derecede öneme sahip olan kırâat olgusu Rûhu'l-Me'ânî'de en üst düzeyde işlenmiştir. Müfessir, kırâat sistematiği kapsamındaki mütevatir kırâatlere ilaveten yedi bin'in üzerinde âhad yoluyla nakledilen şâz kırâatten istifade etmiştir. Bu nicelikte kırâat birikimini bünyesinde barındıran Âlûsî tefsiri bir yönüyle kırâat ansiklopedisi mesabesindedir. Anahtar Kelimeler: Kıraât, Tefsir, Rûhu'l-me'ânî, Âlûsî, Yorum, Kırâat-i Seb'a, Kırâat-i Aşere, Kâri, Sahîh, Şâz, Mushâf, İhticâc