Latife Tekin romanlarında maduniyet

İktidar tahakkümünü dayandırdığı hakikat bilgisini üreterek, toplumsal dışlanmanın ya da toplumsal olarak içerilmenin sınırlarını belirler. Bu söz konusu sınırlar hakikat rejiminin işlevselliği çerçevesinde bir kural olarak işler ve iktidar tarafından farklı kılınmanın rasyonalitesi kurulmuş olur. Böylelikle iktidar tahakkümünü, bir özneleşme hattında sürekli olarak yeniden kurar ve özneleşme pratiği beraberinde bir ötekilik pratiğini de üretmiş olur. Tez çalışmamızın amaçlarından biri, söz konusu ötekiliğin toplumsal dışlanmışlık şeklinde tarif ettiği toplumsal konumlarını irdelemek ve maduniyet kavramsallaştırmasının karşılık bulduğu farklılık hattını ortaya çıkarmaktır. Ancak madun kavramı farklılık olgusunun içerilmesinden çok daha fazlasıdır ve iktidarın imkânlarına erişimden uzak toplumsal konumlarla ilgili olarak ele alınır. Hem politik hem de ekonomik düzlemde farklılığın üretilmesinin ve hayatı öteki olarak deneyimlemenin getirdiği yoksunluk duygusunun nasıl bir dilsizleşme biçimini sunduğu üzerinde durulur. Aynı zamanda maduniyetin görünebilirlik, tanınabilirlik alanlarının dışında bırakılmanın işaretlediği Temsilsizlik boyutu, hükümran öznenin inşası ve yeniden üretimi ile ilişkili olarak ele alınır. Bu bağlamda Gayatri Chakravorty Spivak' ın "Madun Konuşabilir mi?" çalışması esas alınır ve maduniyetin kuramsal arka planı açığa çıkarılarak maduniyet döngüsünü aşabilmenin metodu üzerinde durulur. Çalışma böylece, roman analizlerini Spivak'ın kuramı ile ilişkisellik içerisinde ele alarak, yazarın edebi bir dille inşa ettiği maduniyet görünümlerini siyasal bir duyarlılıkla kavrama amacındadır. ANAHTAR KELİMELER: Farklılık, Dilsizlik, Temsilsizlik, Hükümran Özne, Madun