Meme kanseri hücre hatlarında antianjiyogenik tedavinin VEGF, NOS ve ERK yolaklarına etkisinin değerlendirilmesi

ÖZETKadınlarda en sık görülen ve öldürücü olan kanserlerden olan meme kanserinin gelişmesi ve ilerlemesindeki kesin nedenler, bu konuda birçok çalışma yapılmasına karşın tam olarak bilinmemektedir. Yapılan çalışmalarda, anjiyogenez mekanizmalarının kanser gelişimi ve çoğalmasında önemli olduğu, kanser hücrelerinin invazyon ve metastazı için anjiyogenez mekanizmalarının aktive olması gerektiği belirtilmektedir. Son yıllarda, antikemoterapötik tedaviye adjuvan olarak antianjiyogenik tedavinin eklenmesinin tümör gelişimini engellediği ileri sürülmektedir.Bu çalışmada; invitro olarak invazyon yönünden farklı iki meme kanseri hücre hattında (MDA-MB-231 ve MCF-7) antikemoterapötik (Paklitaksel) tedaviye adjuvan olarak uygulanan antianjiyogenik (Talidomid ve Propranolol) tedavinin VEGF, NOS ve ERK yolaklarına etkisinin indirek immuno-histokimyasal ve ince yapı düzeyinde araştırılması amaçlandı.Soğuk zincir ile laboratuvara ulaştırılan hücreler uygun şartlarda açıldıktan sonra %10 FCS, %1 L-glutamine, %1 penisilin-streptomisin içeren RPMI-1640 kültür vasatına alınarak, 37?C ve % 5 CO2 içeren inkübatörde kültüre edildi. Her iki günde bir kültür vasatları değiştirildikten sonra 2. haftada hücreler pasaj yapılarak çoğaltıldı ve ikilenme zamanları belirlendi. Kültüre devam edilen hücreler yeterli miktara ulaştıkları zaman Paklitaksel, Talidomid ve Propranolol ilaç uygulamaları IC50 dozları belirlenerek yapıldı ve 48 saat sonunda değerlendirildi. Hücreler üzerindeki ilaç etkileri MTT testi ile ve avidin-biyotin-peroksidaz yöntemi ile anti-VEGF, anti-VEGFR2 (KDR), anti-eNOS, anti-iNOS ve anti-ERK1/2 primer antikorları indirek immunohistokimyasal olarak incelendi. Yarı-kantitatif olarak elde edilen