Muhammed Zeynü'l-Âbidîn bin Muhammed el Gamrî Sıbtı'l-Marsafî'nin (Ö.H. 966) "Kitabu'z-Züccaceti bi'l-Levriyye Şerhu Kasidetü'l-Hamriyye" adlı eseri [Araştırma ve tahkik]

el-Hamriyye şiiri, Sufilerin ilahî aşk diye tabir ettikleri el-hamriyyât şiirleri türünün en ünlü ve en büyük şiirlerden biri olarak kabul edilir. Bu tarzın kurucusu olarak kabul edilen yazar -İbnu'l-Fârid- es-Sababet (kuvvetli sevgi) ile el-Hamr (şarap) kelimesinin anlamını meczetmiştir. Onun nezdinde şarap, ilahi aşkın sembolüdür. Sarhoşluk, sevgiliye duyulan aşk ve hasretten müride gelen hayrettir. Bu şiirin aşağıdakiler de dahil olmak üzere birçok açıklaması vardır: Sıbtı'l-Marsafî'nin "Kristal Şişenin Kitabı" isimli şerhi, Muhammed Zeynü'l- bidîn bin Muhammed el Gamrî Sıbtı'l-Marsafî'nin "Kasidetü'l-Hamriyye" sinin şerhidir. Bu çalışma, söz konusu kitabın tahkikinin araştırmacılara ve tasavvuf şiirine ilgi duyanlar için ulaşılır olmasını; aynı şekilde Sıbtı'l-Marsafî ve O'nun şiir yorumlamaya giriş; kelimelerin terimsel ve dilsel açıklamalarını verip Sufilerin nezdindeki anlamlara uygun şerh etmesi; ardından özetleyip faydalarından bahsetmesi gibi yönlerden söz konusu kasideyi yorumlama metodunun tanıtmayı hedeflemektedir.