19. yüzyıl tarihi romanında ulusal kimlik ve ötekilik

Bu tez 19. yüzyıl tarihi romanını ve Oryantalizmi ulusal kimlik inşası bağlamında birlikte incelemeyi amaçlamaktadır. Her ikisi de insan temsillerine odaklandılar, ancak temsillerin doğruluğu ikisi için de temel bir problem oluşturdu. Avrupalılık değerleri etrafında merkezlenen ulusal kimlikler ilk olarak Batı Avrupa'da ortaya çıktı. 19.yüzyıl boyunca Orta Avrupa'ya ve son olarak Doğu Avrupa'ya yayıldı. Avrupalı ulusal kimliklerini oluşturmaya çalışırken, her toplum kendine özgü Oryantalizmini yarattı ve bu edebiyata da yansıdı. Bu teorik çerçevede, Batı, Orta ve Doğu Avrupa'yı temsilen seçilmiş üç roman ulusal kimlik inşası ve kendi Oryantalizm türleri bağlamında analiz ediliyor. Birinci bölüm, İngiliz yazar Edward Bulwer-Lytton'ın Leila; or The Siege of Granada romanını Edward Said'in Oryantalizmi ile inceler. İkinci bölüm, Macar yazar Mór Jókai'nin Halil The Pedlar (orijinal başlık: A fehér rózsa or The White Rose) romanını Andre Gingrich'in Sınır Oryantalizmi kapsamında inceler. Üçüncü bölüm ise Türk yazar Namık Kemal'in Cezmi romanını Usama Makdisi'nin Osmanlı Oryantalizmi kapsamında inceler. Ayrıca, üç bölümdeki kimlik inşası ve ötekileştirme konularının analizleri Stephen Greenbatt'in 'self-fashioning' konsepti ve çeşitli feminist eleştirmenlerin fikirleri ile geliştirildi. Bunlara dayanarak, Avrupalılık çevresinde geliştirilen kimliklerin bir tehlike ve tehdit unsuru olarak algılanan ötekinin varlığı ile inşa ettiği görülüyor. Yani hem Avrupalı hem de Doğulu kimlikler, yazarlar tarafından inşa ve temsil edildiler ve bu nedenle gerçeği yansıtmadılar.