Normal gelişim gösteren çocuğu olan ebeveynler ile özel gereksinimli çocuğu olan ebeveynlerin algıladıkları eş desteği ve evlilik doyumu düzeylerinin incelenmesi

Bu araştırma ile normal gelişim gösteren ve özel gereksinimli çocuğu olan ebeveynlerin algıladığı eş desteği ve evlilik doyumu düzeylerinin karşılaştırılarak incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubuna 209 özel gereksinimli çocuğu olan ebeveyn ile 181 normal gelişim gösteren çocuğu olan toplam 390 ebeveyn katılmıştır. Araştırmada veri toplama aracı olarak araştırmacı tarafından hazırlanan 'Demografik Bilgi Formu' ve geçerlik-güvenirlik çalışmaları yapılmış olan 'Eş Destek Ölçeği' ve 'Evlilik Yaşamı Ölçeği' kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen verilerin istatistiksel analizleri için SPSS-22 (Sosyal Bilimler için İstatistik Paket Programı) paket programı kullanılmıştır. Araştırma sonucunda; normal gelişim gösteren çocuğu olan ebeveynlerin algıladığı eş desteği alt boyutları ile cinsiyet, yaş, meslek ve evlenme şekli arasında anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Normal gelişim gösteren çocuğu olan ebeveynlerin evlilik doyumunu sadece eğitim düzeyi değişkeninin yordadığı görülmüştür. Özel gereksinimli çocuğu olan ebeveynlerin algıladıkları eş desteği alt boyutları ile cinsiyet, gelir düzeyi, flört süresi ve evlenme şekli arasında anlamlı bir farklılık bulunmuştur. Özel gereksinimli çocuğu olan ebeveynlerin evlilik doyumunun cinsiyet, yaş ve evlenme şekline göre farklılaştığı bulunmuştur. Çocuğun tanısının ebeveynin algıladığı eş desteği ve evlilik doyumunda önemli bir farklılık oluşturmadığı görülmüştür. Normal gelişim gösteren çocuğu olan ebeveynlerin algıladığı eş desteği ve evlilik doyumu düzeyi, özel gereksinimli çocuğu olan ebeveynlere göre daha yüksektir. Hem normal gelişim gösteren ve hem özel gereksinimli çocuğu olan ebeveynlerde algılanan eş desteği arttıkça evlilik doyumunun da arttığı belirlenmiştir.