Öğretmenlerin iş doyumu ve yaşam doyumu arasındaki ilişkide benlik saygısının rolü

Bu araştırmada Adana ili merkez ilçelerinde görev yapmakta olan sınıf öğretmenlerinin iş doyumu ve yaşam doyumu arasındaki ilişkide benlik saygısının aracı rolünün sınanması amaçlanmıştır. Ayrıca, cinsiyet, yaş, eğitim düzeyi, medeni durum ve çalışma süresi gibi sosyo-demografik niteliklerle iş doyumu, yaşam doyumu ve benlik saygısı arasındaki ilişkiler incelenmiştir. Araştırma, ilişkisel tarama modelinde bir çalışmadır. Araştırmanın değişkenleri olan iş doyumu (bağımlı değişken), benlik saygısı (aracı değişken) ve yaşam doyumu (bağımsız değişken) arasındaki nedensel ilişkiler aracılık analizleri ile yapılmıştır. Araştırmanın örneklemini 2016-2017 eğitim öğretim yılında Adana'nın Yüreğir ve Sarıçam ilçeleri devlet okullarında görev yapan toplam 527 sınıf öğretmeni oluşturmaktadır. Araştırmada iş doyum ölçeği (Oran, 1989), Rossenberg benlik saygısı ölçeği (Çuhadaroğlu, 1986), Yaşam doyum ölçeği (Köker, 1991) ve araştırmacı tarafından geliştirilen kişisel bilgi formu veri toplama araçları olarak kullanılmıştır. Elde edilen verilerin analizinde SPSS 22.0 paket programı kullanılmıştır. Ayrıca araştırmada kurulan kavramsal yapısal eşitlik modeli (YEM) AMOS 22.0 programıyla test edilmiştir. Araştırma sonucunda öğretmenlerin iş doyumu ve yaşam doyumu arasında pozitif yönde bir ilişki bulunmuştur. Bu ilişkide benlik saygısının kısmi aracı rolü tespit edilmiştir. Ayrıca cinsiyet, yaş, medeni durum ve çalışma yılı gibi sosyo-demografik özellikler açısından iş doyumu arasındaki ilişkide anlamlı bir farklılık tespit edilmemiştir.