Ön çapraz bağ rüptürü tanısı ile artroskopik rekonstrüksiyon uygulanan hastalarda eşlik eden diz eklemi lezyonlarının değerlendirilmesi ve bu lezyonların orta-uzun dönem fonksiyonel sonuçlara etkisi

Amaç: Ön çapraz bağ rüptürü beraberinde diz içinde birçok başka lezyonla karşılaşılabilmekteyiz. Çalışmamızın amacı primer artroskopik ön çapraz bağ rekonstrüksiyonu uyguladığımız hastalardaki eşlik eden diz içi diğer patolojileri saptamak ve bu patolojilerin orta-uzun dönem fonksiyonel sonuçlara etkisini araştırmaktır. Materyal method: 2011-2020 seneleri arası kliniğimizde artroskopik ön çapraz bağ rekonstrüksiyonu uyguladığımız hastalar öncelikle geriye dönük olarak tarandı. Post-operatif en kısa takip süresi 9 ay, en uzun takip süresi 10 yıl 3 aydı. 612 hastanın mevcut ameliyat notu arşivden bulunarak incelendi, ön çapraz bağ rüptürüne eşlik eden diğer diz içi ek patolojileri kaydedildi. 612 hastadan (558 erkek, 54 kadın) takiplerine düzenli olarak devam eden 443'ünün yaşları, eşlik eden diz içi meniskal ve kondral patolojileri, yaralanmadan operasyona kadar geçen süreleri, pre-operatif ve post-operatif spor aktivite düzeyleri, pre-operatif ve post-operatif rehabilitasyon süreleri, post-operatif IKDC, KOOS, Lysholm skorları ve Tegner aktivite skorları değerlendirildi. Bulgular: 612 hastanın 311'inde (%50.82) medial menisküs, 114'ünde (%18.63) lateral menisküs lezyonu izlenirken 95 hastada (%15.5) kondral hasar saptanmıştır. Yalnızca menisküs lezyonu olan hastaların yaralanmadan operasyona kadar geçen ortalama süreleri 18.5±33.6 ay iken, yalnızca kondral hasarı olan hastalarda bu süre 27.5±72 ay, bir ek patoloji saptanmayan hasta grubunda 4.9±9.2 ay iken, hem meniskal hem de kondral hasarı olanların yaralanmadan operasyona kadar geçen ortalama süreleri 42.4±58.8 ay olarak bulunmuştur. Tam kat kondral hasar (evre 3-4), yaralanmadan operasyona kadar geçen süre ve post-operatif rehabilitasyonun post-operatif IKDC, KOOS, Lysholm skorları üzerine anlamlı etkisi görülmüştür. Sonuç: Yaralanmadan rekonstrüksiyona kadar olan süreç uzadıkça diz içi lezyonların sayıca ve evrece ilerlediği, bunun post-operatif fonksiyonel sonuçları negatif yönde etkilediği görüldü. Yaralanmadan sonraki 6 ay içinde opere olan hasta grubunun en iyi post-operatif skorlara ulaştığı görüldü. Post-operatif rehabilitasyonun post-operatif skorlar üzerinde anlamlı bir etkisi olduğu gözlendi.