Ortak barınmadan birlikte yaşama kuşaklararası diyalog ortamı: Eskişehir için mekânsal bir öneri

Bu tez çalışmasında, değişen gündelik hayat pratikleri bağlamında, bu sürecin aile, yaşlılık, genç yetişkinlik ve iş hayatındaki değişimlerin tarihsel bir süreç ekseninde aktarılarak birlikte yaşam çerçevesi içerisinde ileri yaş yetişkinler ve genç yetişkinlerin beraber yaşayabilecekleri bir mekân tasarımı önerisinde bulunmak amaçlanmıştır. Bu kapsamda tezin giriş bölümünde; araştırma yöntemi, kapsam ve sınırlılıklar aktarıldıktan sonra, birinci bölümde, ailenin yapısının değişimi ve çekirdek ailenin ortaya çıkışıyla konutun nasıl yeniden şekillendiği üzerinde durulmuştur. Devamında, birlikte yaşam kavramının ortaya çıkışı, çıkış süreçleri ve motivasyonları aktarılarak yakın tarihte ortaya çıkan birlikte yaşam konseptleri örnekleri ile birlikte verilmiştir. Çalışmanın ikinci bölümünde kullanıcı profillerinin nasıl belirlendiğine ilişkin ilgili kavramlar aktarılmış ve istatistiki verilerle desteklenerek söz konusu profillerin nasıl bir araya geldikleri ortay konmuştur. Benzer durumlar sunularak bu profillerin birbirleri ile ilgili etkileşimlerine değinilmiştir. Üçüncü bölümde ise önerilecek mekân ile ilgili izlenecek tasarım yaklaşımı aktarılmıştır. Bu bağlamda yeniden işlevlendirme üzerinde durulmuş, kullanıcıların özellikleri göz önünde bulundurularak organizasyon ve fonksiyonlar şemalarla verilmiştir. Tasarım yaklaşımı kapsamında kullanıcılar için bir mobilya önerisinde de bulunulmuştur. Sonuç bölümünde ise tez çalışması kapsamında elde edilen veriler doğrultusunda çıkarımlar aktarılarak bu çalışmada değinilmemiş ya da çalışmanın kapsamı ve sınırlılıkları gereği çalışmanın dışında kalmış olan noktalar belirtilerek gelecek çalışmalar için önerilerde bulunulmuştur. Anahtar Sözcükler: Birlikte yaşam, İleri yaş yetişkinlik, Genç yetişkinlik, Yeniden işlevlendirme.