Ortaöğretim öğrencilerinin aileden algıladıkları sosyal destek ile intihar olasılığı davranışı arasındaki ilişkinin incelenmesi (İstanbul ili Tuzla ilçesi örneği)

Bu araştırma, Ortaöğretim öğrencilerinin aileden algıladıkları sosyal destek düzeleri ile intihar olasılığı davranışları arasındaki ilişkinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır.Çalışma evreni 2011?2012 eğitim öğretim yılında İstanbul ili Tuzla ilçesinde bulunan ortaöğretim öğrencileridir. Örneklem bu evren içinden araştırmaya katılan 265 öğrencidir.Araştırma ile ilgili veriler ?Aileden Algılanan Sosyal Destek Ölçeği? (Eskin 2003, Yıldırım, 1997) ve ?İntihar Olasılığı Ölçeği? (Cull ve Gill 1990, Şahin ve Durak?ın 2000) ile toplanmıştır. Üç bölümden oluşan ölçeğin birinci bölümünde kişisel bilgilere, ikinci bölümde, aileden algılanan sosyal destek ölçmek için 20 tutum ifadesine, üçüncü bölümde ise intihar olasılığı davranışlarını ölçmek üzere 36 değerlendirme ifadesine yer verilmiştir.Ölçeklerden elde edilen veriler kodlanarak bilgisayar ortamında SPSS paket programı yardımıyla çözümlenmiştir. Ölçeğin birinci bölümüyle ilgili verilere ilişkin frekans ve yüzde dağılımı alınmış, öğrencilerin tutumlarının ve algılamalarının belirlenmesine yönelik olarak aritmetik ortalama ve standart sapma, tutumlar arasında farklılığı ortaya koyabilmek için ikili karşılaştırmalarda ?t? testi, Mann Witney U testi ikiden fazla değişken gruplarının karşılaştırılmasında ise tek yönlü varyans analizi ile Kruskal Wallis kullanılmıştır. Görüşler arasında anlamlı bir farklılık olup olmadığı ? = 0.05 anlamlılık düzeyinde test edilmiştir.Araştırmadan elde edilen bulgular şunlardır;1.Öğrencilerin aileden algıladıkları sosyal destek düzeylerinin ortalamalar seviyesinde olduğu görülmüştür.2.Cinsiyetlerine, yaşlarına, anne ve babaların birlikte yaşama, yaşadıkları yere ve gelir durumlarına göre aileden algıladıkları sosyal destek düzeyleri arasında anlamlı farklılık bulunmamıştır.3.Öğrencilerin sınıflarına göre aileden algıladıkları sosyal destek düzeylerinin değerlendirilmesinde 10 sınıfta olanlar ile 11. sınıfta olanlar arasında anlamlı farklılıklar görülmekte 11. sınıftakilerin ailelerinden daha fazla sosyal destek algıladıkları görülmüştür.4.Öğrencilerin okul türlerine göre aileden algıladıkları sosyal destek düzeylerinin değerlendirilmesinde Endüstri Meslek Lisesinde okuyanlar ile İmam Hatip Lisesinde okuyanlar arasında anlamlı farklılıklar görülmüş Endüstri Meslek Lisesindekilerin ailelerinden daha fazla sosyal destek algıladıkları anlaşılmıştır.5.Öğrencilerin okul bölümlerine aileden algıladıkları sosyal destek düzeylerinin değerlendirilmesinde eşit ağırlık bölümünde okuyanlar ile alanı olmayan öğrenciler arasında anlamlı farklılıklar görülmüş eşit ağırlık bölümünde okuyanların ailelerinden daha fazla sosyal destek algıladıkları anlaşılmıştır.6.Öğrencilerin babalarının öğrenim durumuna göre aileden algılanan sosyal destek düzeylerinin değerlendirilmesinde babaları yüksekokul mezunu olan öğrencilerin algıladıkları sosyal destek düzeyleri, babaları ilkokul mezunu olan öğrencilere göre daha yüksek bulunmuştur.7.Öğrencilerin annelerinin öğrenim durumuna göre aileden algılanan sosyal destek düzeylerinin değerlendirilmesinde anneleri yüksekokul ve lise mezunu olan öğrencilerin algıladıkları sosyal destek düzeyleri, anneleri ilkokul mezunu olan öğrencilere göre daha yüksek bulunmuştur.8.Öğrencilerin intihar olasılık düzeylerinin ortalamalar seviyesinde olduğu görülmüştür.9.Öğrencilerin intihar olasılığı düzeylerinin cinsiyete, babalarının öğrenim durumuna, anne ve babalarının birlikte yaşamalarına, yaşanılan yere ve gelir durumuna göre gruplar arasında anlamlı bir farklılık bulunmamıştır.10.Öğrencilerin yaşlarına göre İntihar Olasılığı Ölçeği toplam puanları ile olumsuz benlik ve tükenme alt boyutunda 16-17 yaşındakilerin intihar olasılığı düzeyleri 14-15 yaşındakilere göre daha yüksek bulunurken; hayata bağlanma ve öfke alt boyutunda ayrılık bulunmuştur.11.Öğrencilerin sınıflarına göre İntihar Olasılığı Ölçeği toplam puanları ile olumsuz benlik ve tükenme alt boyutu ve hayata bağlılıktan kopma alt boyutunda farklılıklara rastlanmış 10. sınıftakilerin 11. sınıftakilere göre daha yüksek intihar olasılığı düzeyinin olduğu görülmekte, hayata bağlılıktan kopma alt boyutunda farklı olarak 9. sınıftakilerde 11. sınıftakilerden daha yüksek intihar olasılığı düzeyi olduğu görülmüştür.12.Okul türlerine göre İntihar Olasılığı Ölçeği toplam puanları ile olumsuz benlik ve tükenme alt boyutu ve hayata bağlılıktan kopma alt boyutunda İmam Hatip Lisesi öğrencilerinin intihar olasılığı düzeylerinin endüstri meslek lisesi öğrencilerine göre daha fazla olduğu diğer okul türlerinden en yüksek intihar olasılığı düzeyinin imam hatip en düşük intihar olasılığı düzeyinin endüstri meslek lisesi öğrencilerinde olduğu görülmüştür.13.Bölümlere göre İntihar Olasılığı Ölçeği toplam puanları ile olumsuz benlik ve tükenme alt boyutu ve hayata bağlılıktan kopma alt boyutunda alanı olamayan öğrencilerinin intihar olasılığı düzeylerinin eşit ağırlık öğrencilerine göre daha fazla olduğu görülmüştür.14.Öğrencilerin annelerinin öğrenim durumuna göre intihar olasılığı düzeylerinin değerlendirilmesinde anneleri ilkokul mezunu olan öğrencilerin intihar olasılığı düzeyleri, anneleri lise mezunu olan öğrencilere göre daha yüksek olduğu görülmüştür.15.Aileden Algılanan Sosyal Destek Ölçeği ile İntihar Olasılığı Ölçeği arasındaki ilişkiler istatistiksel olarak negatif yönde anlamlı olduğu görülmüş, aileden algılanan sosyal destek yükseldikçe intihar olasılığı azalmıştır.Anahtar Sözcükler: Sosyal destek, intihar, ergenlik