Periton diyalizi ve hemodiyaliz uygulanan hastalarda düzeltilmiş QT ve QT dispersiyonu ile demir parametreleri arasındaki ilişkinin değerlendirilmesi

Amaç: . İlerlemiş renal hastalıkta ölüm şekli atipiktir, klasik myokardenfarktüsü göreceli olarak yaygın değildir. Ani ölüm ve ilerleyici kalp yetmezliği dahasıktır. Konvansiyonel EKG'de uzamış QT aralığının bazı kardiyak hastalıklarınaritmojenik durumları ile paralellik gösterdiği bilinmektedir. . QT dispersiyonu artışınınani ölüm ve ciddi ventriküler aritmiler açısından önemli bir risk faktörü olduğu ifadeedilmektedir ve patolojik olarak kalpteki bölgesel heterojen fibrosizi gösterir. KBY'deaneminin düzeltilmesi amacıyla yapılan kan transfüzyonları ve demir replasmanısonucunda parenkimal dokularda demir birikir. Kalpte biriken demir, miyokarddafibrozise yol açar. Miyokart repolarizasyonundaki bölgesel heterojeniteyi gösteren QTdve QTc dispersiyonunun demir parametreleriyle ilişkisini saptamak amacıyla buçalışmayı planladık.Materyal ve Metod: Hemodiyaliz ve periton diyalizi tedavisi gören, düzenliolarak eritropoetin ve demir replasmanı yapılan; kalp yetersizliği, diabetes mellitus,iskemik kalp hastalığı, çalışma gününde herhangi bir infeksiyon hastalığı olmayan,EKG'de dal bloğu, atrial fibrilasyon gibi aritmileri, bradikardisi veya taşikardisiolmayan; QT aralığını etkileyen herhangi bir ilaç kullanmayan veya elektrolitbozuklukları olmayan 35'i kadın, 25'i erkek olmak üzere toplam 60 hasta çalışmayaalındı. Bunlardan renal replasman tedavisi olarak 30 birey periton diyalizi, 30 bireyhemodiyaliz alıyordu. Hemodiyaliz alan grubun rutin hemodiyaliz işleminden bir günsonra sabah tetkikler için hastaların kanları ve EKG kayıtları alındı. Hasta gruplabenzer yaş ve cinsiyette 30 sağlıklı birey kontrol grubu olarak alındı. Aynı tetkikleryapıldı, EKG kayıtları alındı. Bazet formülü kullanılarak QT mesafeleri hesaplandı. Enuzun QTc ile en kısa QTc mesafesini farkı QTc dispersiyonu olarak hesaplandı.Bulgular: Hemodiyaliz ve periton diyalizi gruplarının hemoglobin vehematokrit değerleri kontrol grubuna göre anlamlı düşük saptandı. Hemodiyaliz veperiton diyalizi gruplarındaki olguların QT mesafeleri sağlıklı bireylere göre daha uzunbulundu. QTc ve QTd yaş, cinsiyet, diyaliz tipi ile ilişkili olmamasına rağmen QTcdiyaliz yaşı ile ilişkili bulundu. QTc hemoglobin, hematokrit, HDL, ferritin ile anlamlıilişki gösterdi. Korelasyon tablolarında da QTc'nin diyaliz yaşı, paratiroid hormon;sedimantasyon, ferritin ile pozitif; hemoglobin, hematokrit, HDL ile negatif korelasyongösterdi. QTd ile sadece paratroid hormonu arasında anlamlı ilişki vardı.Sonuç: Diyaliz hastalarının, böbrek fonksiyonları normal olan bireylere oranla,daha uzun QTc ve QT dispersiyonuna sahip olduğu anlaşıldı. Demir ve transferinsatürasyonu ile QTc ve QT dispersiyonu arasında herhangi bir ilişki tespit edilmedi.Çalışmamızın gösterdiği şudur ki; hastalarımızda anemi, ateroskleroz ve kalsiyumfosfor metabolizması, QT intervalerinin uzaması açısından daha belirleyiciparametrelerdir