Psiko-sosyo-teolojik yaklaşımlar çerçevesinde manevi danışmanlık ve rehberliğin teorik temelleri ve pratik yansımaları

Manevi Danışmanlık ve Rehberlik, hem dünyada hem de ülkemizde çok yakın zamanlarda akademik bir disiplin olarak kabul görmeye başlamıştır. Manevi danışmanlık ve rehberliğin sınırlarının ve çalışma alanlarının ne olduğu, başta psikoloji ve teoloji olmak üzere diğer disiplinlerle nasıl bir ilişkisinin olacağı gibi teorik sorunlar güncelliğini sürdürmektedir. Teorik konulardaki bu tartışmaları, aynı zamanda uygulamalı bir disiplin olarak Manevi Danışmanlık ve Rehberlik'in hangi kurumlarda ve ne türden programlar bağlamında uygulanacağı gibi pratik tartışmaları da beraberinde getirmektedir. Batı akademik dünyasında Manevi Danışmanlık ve Rehberlik disiplininin teorik ve pratik konuları açısından yapılan tartışmalar belli bir düzeye gelmişse de ülkemizde sözü edilen konular henüz yeni yeni incelenmeye başlanmıştır. Bu çalışmanın amacı Türkiye'de Manevi Danışmanlık ve Rehberlik disiplininin teorisine buna uyumlu olarak da bu teorinin uygulamaya dönüştürülmesine yönelik bir çerçeve sunmaktır. Çalışmamız, giriş ve üç bölümden oluşmaktadır. Giriş kısmında, konunun ana çerçevesi belirlenmiştir. Birinci bölümde, Manevi Danışmanlık ve Rehberlik disiplinin kapsamı, sınırlılıkları, gayesi ve ilkeleri hakkında genel çerçeve sunulmuş, bir disiplin olarak Batı'da nasıl ortaya çıktığı ve ülkemize nasıl yansıdığı ele alınmıştır. Çalışmanın ikinci bölümünde, Manevi Danışmanlık ve Rehberlik disiplininin teorik temelleri incelenmiştir. Bu bağlamda söz konusu disiplinin psikolojik, sosyolojik ve teolojik temellerinden önemli görülenleri tahlilv edilmiştir. Çalışmanın son bölümünde ise Manevi Danışmanlık ve Rehberlik disiplininin teorik temellerine uyumlu olmak üzere pratikte uygulama alanlarından bir kısmı incelenmiş ve sonuç bölümünde ulaşılan bulgular tahlil edilmiştir.