Sağlık çalışanlarında iş doyumu ve yaşam doyumu ilişkisi (Antalya Atatürk Devlet Hastanesi) hemşireler örneği

Sağlık sektörü, özellikle hastanelerin ham maddesi ve ürünü insandır. Diğer sektörler gibi gelişmiş teknolojiden yararlanıyor olsalar da, yinede yoğun insan emeği kullanarak amaçlarına ulaşmaktadırlar. Hastanelerde farklı becerileri olan, farklı meslekte insanlar bir arada çalışırlar. Hastane yöneticisi bu farklı özelliklere sahip personelin davranışlarını hastanenin amaçları doğrultusunda yönetmesi oldukça karmaşık bir durumdur. Hastanelerde hizmet sunumunun temel belirleyicisi çalışanlardır. Bu nedenledir ki çalışanların iş doyum düzeylerinin yüksek olması gereklidir. Sağlık hizmetinin üretimi ve tüketiminde insan unsuru her zaman ön plandadır. Bu alanda çalışanların ruhsal yönden rahat, soğukkanlı ve iş yapmaya istekli olmalıdırlar ki hizmet verdikleri hasta grubunun ihtiyaçlarını karşılaya bilsinler. Hastanelerin müşterileri olan hastaların memnuniyeti kendilerine tedavi ve bakım hizmetleri sunan çalışanların yaptıkları işi önemsemeleri, örgütün bir parçası olduklarını hissetmeleri ile mümkündür. Çalışmanın birinci bölümünde iş doyumu kavramı ele alınmıştır. İş doyumunun örgütsel ve bireysel özelliklerinin neler olduğunu, iş doyumunun birey ve örgüt açısından önemini açıklamaya çalışılmıştır. İş doyumsuzluğunun bireysel ve örgütsel sonuçları incelenmiştir. Daha sonra iş doyumunun ölçülmesi ve iş doyumu teorileri açıklanmıştır. Birinci bölümün sonunda da hemşirelik alanında yapılmış ulusal ve uluslararası çalışmalara yer verilerek konunun desteklenmesine çalışılmıştır. Çalışmanın ikinci bölümde, çalışanın iş dışı ve iş yaşamını kapsayan genel yaşam doyumu kavramı açıklanmaya çalışılmıştır. Yaşam doyumunun tanımı, kişi ve örgüt için önemi, yaşam doyumunu etkileyen faktörlerin neler olduğuna yer verilmiştir. İş ve yaşam doyumunun literatür de bu güne kadar yapılmış ölçüm çeşitlerine bir tablo içerisinde sunulmuştur. Daha sonrada iş ve yaşam doyumu arasındaki ilişki ve bu ilişkiyi açıklayan modellerin neler olduğu belirtilmiştir. Üçüncü bölümde, yapılan saha çalışmasına yer verilmiştir. Bu çalışmanın amacı, önemi belirtilmiştir. Kurulan hipotezlerin varlığı oluşturulan anket çalışmasıyla belirlenmeye çalışılmıştır. Ayrıca bu bölümde iş doyumu ile yaşam doyumu arasındaki ilişki incelenerek, bireyin yaşam doyumunun ne kadarının iş doyumu ile açıklanabildiği saptanmaya çalışılmıştır. Veriler istatistiksel analiz yöntemleri ile değerlendirilmiş ve bulunan sonuçlar yorumlanmıştır.