Sağlık çalışanlarının örgütsel değişim sürecindeki algılarına yönelik bir araştırma: Burdur Devlet Hastanesi örneği

Mevcut durumdan yeni bir duruma geçiş süreci olarak tanımlanan değişim, örgütler için kaçınılmaz ve sürekli bir döngü halini almıştır. Gelişen teknolojilere uyum sağlayabilmek, hızla değişen ve çeşitlenen müşteri beklentilerini daha iyi karşılayabilmek ve küreselleşen rekabet ortamında, sundukları mal ve hizmet kalitesini artırarak varlığını devam ettirmek isteyen örgütler, kendi değişim süreçlerini daha iyi yönetmek ve başarıya ulaşmak zorundadırlar. Bu bağlamda, sağlık sektöründe de değişen hasta beklentilerini karşılayabilmek ve gelişen teknolojiye uyum sağlayabilmek için sağlıkta değişimin gerekliliği anlaşılmıştır. Sağlık sektöründeki en güncel değişim uygulaması Sağlıkta Dönüşüm Programı olmuştur. 2003-2009 ve 2009-2014 yılları arasında gerçekleştirilen ve iki aşamadan oluşan Sağlıkta Dönüşüm Programı'nın bileşenleri; etkili bir sağlık yönetimi, sağlık sigortasının yaygınlaştırılması, yaygın ve kaliteli sağlık hizmeti, yetkin sağlık personeli tesisi, etkin ilaç ve malzeme tedariki ve Sağlık Bilgi Sisteminin geliştirilmesidir. Sağlık çalışanlarının Sağlıkta Dönüşüm Programı içinde yaşanan değişim sürecindeki algılarını tespit edebilmek amacıyla, Burdur Devlet Hastanesinde anket tekniğine dayalı bir araştırma gerçekleştirilmiştir. Araştırmada elde edilen veriler, SPSS yazılımı ile analiz edilmiş ve bulgular ışığında bazı tespitlerde bulunularak öneriler geliştirilmiştir. Katılımcıların vermiş olduğu bilgilere göre hastane yönetiminin süreç içinde pek demokratik olmayan bir yönetim tekniği uyguladığı tespit edilmiştir. Ayrıca hastanedeki değişimin daha çok iş yapma şekillerinde, hastane içindeki prosedürler alanında, hastane personelinde ve teknolojik gelişmeler sonucu yaşanan değişimlerden oluştuğu belirlenmiştir. Hastanedeki değişimin en temel amacının ise hastalar ve yakınlarının memnuniyet düzeylerini arttırmak olduğu tespit edilmiştir. Değişim süreci içinde, çalışanların değişim hakkında çeşitli yöntemlerle bilgilendirildikleri, değişime direncin ise büyük oranda mevcut alışkanlıkları değiştirmemek olduğu görülmüştür.