Said Havva'nın "el Esas fi't Tefsir" adlı eserinde müteşabih ayetlere yaklaşımı

Müteşâbih ayetler anlamları kapalı olan, tek başına anlaşılmasında zorluklar barındıran, anlaşılması için başka karinelere ihtiyaç duyulan ayetlerdir. Muhkem ayetler ise manaları açık ve Kur'an'ın özü olarak değerlendirilen ayetlerdir. Müteşâbih ayetleri yorumlarken kendisine başvurulan ana esaslardır. Kur'an-ı Kerimde müteşbih ayetlerin bir kısmını ahiret hayatı ile ilgili gaybî meseleler, bir kısmını hurûf-u mukatta'a, bir kısmını da Allah'a nispet edilen istiva, istihya, gazab, mekr ityan ve meci gibi fiilî; ayn, vech, nefs, yed ve yemin gibi uzuv niteliğindeki haberî sıfatlar teşkil etmektedir. Müteşâbih ve muhkem Kur'an'ın önemli konuları arasında yer almaktadır. Müteşâbih ayetlerin anlaşılması Kur'an-ı Kerim'i anlamaya yardımcı bir faktördür. Bu konuda tarihi süreç içerisinde İslam tefsir geleneğinde çok fazla eser kaleme alınmıştır. Çağdaş tefsir âlimlerimizden olan Said Havva da farklı ayetlerin tefsirinde bu meseleyi ele almıştır. Bu çalışmada çağdaş bir müfessirin bu konuya yaklaşımını ortaya koymaya gayret ettik. Çalışmamızın birinci bölümünde Said Havva'nın hayatı, muhkem ve müteşâbihle ilgili genel bilgiler, müteşâbih ayetlerin kısımları, çeşitleri ve Âl-i İmran sûresi yedinci ayete değinilmiştir. İkinci bölümde ise Said Havva'nın müteşâbih ayetlere bakışı hurûf-u mukatta'a ve haberî sıfatlar üzerinden ele alınmıştır. Çalışmamızda vardığımız tespitler ise sonuç kısmında belirtilmiştir.