Sıçan endometriozis modelinde antioksidan tedavinin endometriotik odak hacmi ve hücre dna hasarı üzerine etkisi

Endometriozis genel popülasyonun %2 ile %10'unu etkileyen, patofizyolojisi hala kesin olarak aydınlatılamamış bir hastalıktır. Endometriozis benign bir hastalık olmasına rağmen invazyon, uzak organlara lenfatik yayılım ve anjiogenez gibi malign özellikler göstermekte ve nadir de olsa malign transformasyona uğramaktadır. Endometriozisli hastalarda artmış oksidatif stres parametreleri kanıtlanmasına rağmen medikal tedavi seçenekleri kısıtlıdır. Bu deneysel çalışmada, antioksidan tedavinin(vitamin C ve E), endometriotik odak hacmi ve hücre DNA hasarı üzerine etkisinin araştırılması hedeflendi. Bu çalışmada, toplam 20 adet, ortalama 250 gram ağırlığındaki, Wistar Albino dişi sıçan kullanıldı. Kontrol Grubu: Otolog endometriozis modeli + serum fizyolojik (10 sıçan) Deney Grubu: Otolog endometriozis modeli + vitamin C ve E (10 sıçan) Her iki grupta endometriozis modeli oluşturulduktan sonra intraperitoneal enjeksiyonlara başlandı. 31 günlük çalışma süresi sonunda gruplar ağırlık, endometriotik odak hacmi, gland-stroma skoru ve DNA hasarı(TUNEL(+)lik oranı) olarak karşılaştırıldı. Toplamda 11 deney hayvanı ile çalışma tamamlandı. Analiz edilen veriler ile gruplar arası anlamlı fark bulunamadı(p>0.05). İstatistiksel olarak anlamlı sonuç elde edilemese de analize dahil edilen deney hayvanı sayısı genişletilerek farklı, anlamlı sonuçlar kazanılabilir.