Sıçanlarda karbon tetraklorürün (CCl4) böbrekte oluşturduğu hasara karşı dekspantenolün (provitamin B5) koruyucu etkisinin biyokimyasal açıdan araştırılması

Amaç: Doğada bulunan birçok toksik madde ile kliniklerde kullanılan kimyasal ilaçlar vücudun farklı organlarında ciddi hasarlara sebep olmaktadır. Diğer organlarla kıyaslandığında böbreklerin toksik kimyasal maddelere karşı daha duyarlı olması böbrek hücre hasarının tam olarak anlaşılamamasına neden olmaktadır. Çalışmamızda, karbon tetraklorür uygulanan sıçanlarda böbrekte oluşan hasara karşı dekspantenolün koruyucu etkisinin biyokimyasal açıdan incelenmesi amaçlanmıştır. Materyal ve Metot: 28 adet Spraque Dawley erkek sıçanlar kontrol dahil olmak üzere dört gruba ayrıldı. Toksik etki için tek dozluk 0.5mL/kg karbon tetraklorür, koruyucu olarak dekspantenol ise 500 mg/kg/gün iki hafta boyunca her gün intraperitonal olarak uygulandı. Deney sonunda ketamin/ksilazin anestezisi altında sıçanların toraksı açılarak kalp kanı alındı. Ortaya çıkan oksidatif hasarın biyokimyasal ve histopatolojik olarak incelenmesi için böbrekler alınarak -80 oC derin dondurucuda saklanmıştır. Bulgular: Yapılan biyokimyasal analiz sonuçları incelendiğinde gruplar arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulunmuştur. MDA, TOS ve OSI seviyeleri en yüksek grup CCl4 grubu olurken GSH ve TAS seviyeleri en yüksek grup kontrol grubunun olduğu gözlendi. Histopatolojik olarak, kontrol grubu ile CCl4 grubu karşılaştırıldığında CCl4 grubunda hasarın istatistiksel olarak anlamlı şekilde arttığı gözlendi. CCI4 grubu ile CCl4+Dekspantenol grubu karşılaştırıldığında bu grupta histopatolojik değişikliklerin istatistiksel olarak anlamlı derecede azaldığı tespit edildi. Sonuç: Çalışma sonuçları sıçan böbrek dokusunda karbon tetraklorürün sebep olduğu oksidatif hasara karşı dekspantenolün koruyucu olabileceğini göstermektedir.