Standart polisomnografik parametrelerin uyku apnesinin teşhisine etkisinin makine öğrenmesi yöntemleriyle araştırılması

Horlamayla en çok karıştırılan uyku hastalıklarının başından gelen Tıkayıcı Uyku Apnesi Sendromu (OSAS) tıbbi açıdan erken tanı konulmadığı için tedavi edilmediği zaman ölümle sonuçlanabilmektedir. Tıkayıcı Uyku Apnesi uyku esnasında solunum yollarının tam veya kısmi olarak kapanması sonucu uykunun bölünmesi, uyku kalitesinin düşmesi, felç gibi sorunlara yol açtığı gibi ölümle bile sonuçlanabilecek ciddi sorunlara yol açan bir sağlık sorunudur. Türkiye'de OSAS yaygınlığı %0.9 ila %1.9 arasındadır. OSAS hastalığının görülme yaygınlığı yaş, boyun çapı, sigara-alkol tüketimi, cinsiyet gibi niteliklerle ilişkilidir. Uyku apnesi tanısı konulması için uyku laboratuvarlarında polisomnografi sinyal kayıtları (PSG) kullanılmaktadır. Polisomnografi horlama, uyku apnesi, parasomnia (uyku esnasında anormal davranışlar), narkolepsi (gün içinde gelişen uyku atakları), huzursuz bacak sendromu gibi uyku bozukluklarının tanı ve tedavisinde kullanılan ve gece uykusu boyunca kişi vücudunun farklı bölgelerine yerleştirilen sinyal elektrotları yardımıyla beyin dalgaları, göz hareketleri, kalp ve göğüs aktivitesi, solunum etkinlikleri, kandaki oksijen miktarı gibi çeşitli parametrelerin kayıt altına alınmasıyla yapılan uyku incelemesinin adıdır. Yapılan çalışmada uyku laboratuvarlarından elde edilen bilgiler, uyku apnesi, uyku apnesinin etki ettiği uyku evreleri, PSG verileri ve bu verilerle yapılan mühendislik araştırmaları ile birlikte yaptığımız çalışma sunulmuştur. Yaptığımız çalışmada sağlıklı ve uyku apnesi görülen bireylerden alınan sinyal verileri yapay sinir ağlarına tabi tutularak her sinyalin uyku apnesinin teşhisine yönelik etkileri ortaya konulmaya çalışılmıştır. Gerekli literatür taramalarını gözden geçirerek yapılan araştırmayla birlikte daha farklı hangi çalışmalar yapılabileceği konusunda sonuçlandırma ve tartışma yapılmıştır. Daha yenilikçi ve sadece klinik olarak sonuçlandırılmayan çalışmalar yapılması öngörülmektedir. Klinik çalışmalar çoğunlukla hekim gözlemlerine ve tahminlerine dayandığından, bu süreçlerin daha bilimsel olması için daha fazla mühendislik çalışması gerekmektedir.