Subakut tiroidit hastalığının hipertiroidi, ötiroid ve hipotiroid evrelerinde trombosit sayısı, ortalama trombosit hacmi (MPV) ve nötrofil/lenfosit oranınınkarşılaştırılması

Subakut tiroidit (SAT) üst solunum yollarının viral iltihabını takiben gelişir. Granülomatöz dev hücreli tiroidit veya De Quervain tiroiditi olarak da anılır. Tiroid bezi çevresinde ve tüm boyunda ağrı ile belirti verir. İltihabi bir tiroid bezi hastalığıdır. Gelişen iltihabi durum sonucunda tiroid bezi hasar görür ve ihtiva ettiği tiroid hormonları yüksek miktarda kan dolaşımına salınır. Bu yüksek hormonal salınım sonucu tirotoksikoz belirtileri ortaya çıkar. Hastalığın karakteristik seyri olarak tedavi ile veya zaman içinde tiroid bezi iyileşme dönemine girer. Sonuçta tiroid iyileşir ve fonksiyonları normale döner. Çoğunlukla 8-10 ay içerisinde kendiliğinden iyileşir ancak iyileşmenin bir yıla kadar uzayabildiği vakalar da görülmektedir. Subakut tiroidit hastalığının bazı olgularda nüks edebildiği de bilinmektedir. Nadir olarak kalıcı hasara ve hipotiroidiye sebep olabilmektedir. Tiroid hormonları metabolik ve fizyolojik fonksiyonlarının yanısıra dokuların farklılaşması ve normal gelişiminde de etkilidir. Ortalama trombosit hacmi (MPV) ortalama trombosit boyutunu, trombosit üretim hızını ve stimülasyonu gösterir. Trombosit/lenfosit oranı (PLR) ve nötrofil/lenfosit oranı (NLR) sistemik enflamatuar tepkinin bilinen belirteçleridir. Tiroidit hastalıklarında NLR ve MPV daha önce incelenmiş olsa da SAT hastalarında aynı kişinin tirotoksikoz, ötiroid, hipotiroidi evrelerinde araştırılmamıştır. Bizim çalışmamızda SAT hastalığında hastalığın her bir evresinde trombosit sayısı, MPV ve NLR oranının karşılaştırılması amaçlandı. Gaziosmanpaşa Üniversitesi Tıp Fakültesi Endokrinoloji kliniğinde Şubat 2018-2020 tarihleri arasında SAT ile başvuran 35 hasta prospektif olarak 1 yıl takip edildi. Hastaların laboratuvar parametreleri (TSH, ST4, hemogram, biyokimya), hastalığın üç fazında ( ötiroid faz, hipotiroid fazı ve hipertiroid fazı) kaydedildi. SAT hastalığının her evresinde elde edilen MPV, NLR değerleri, PLR değerleri ve trombosit değerleri gibi parametreler karşılaştırıldı. Yaptığımız bu çalışmada SAT tanılı hastaların hipertiroidi evresindeki NLR oranı (2,70±1,31); hipotirodi (1,98±1,02) ve ötiroidi (1,96±1,64) evrelerdeki NLR oranlarına göre anlamlı oranda yüksek bulundu ( p<0.001). Yine aynı şekilde SAT 6 tanılı hastaların hipertiroidi evresi trombosit değerleri (360,74±96,98 10/L); hipotiroidi (259,81±67,1 10/L) ve ötiroidi (263,68±76,62 10/L) evrelerdeki trombosit değerlerine kıyasla anlamlı oranda yüksek bulundu (p<0,001). SAT tanılı hastaların her 3 evrede MPV oranları arasında anlamlı farklılık bulunmadı. Sonuç olarak SAT hastalarının hastalığın 3 evresindeki NLR, trombosit sayısı parametreleri hipertiroidi evresinde, ötiroidi ve hipotiroidi evrelerindeki değerlerine kıyasla istatistiksel olarak anlamlı oranda yüksek saptandı. Bununla birlikte her üç evrede ölçülen MPV parametresinde anlamlı farklılık saptanmadı. Trombosit sayısı, NLR, MPV gibi parametrelerin SAT tanısı ve takibinde kullanılabilmesi için hasta sayısının daha fazla olduğu prospektif çalışmalara ihtiyaç vardır. Anahtar Kelimeler: Hipotiroidizm, hipertiroidizm, ortalama trombosit hacmi, nötrofil/lenfosit oranı, trombosit/lenfosit oranı, trombosit sayısı