Tek taraflı multikistik displastik böbrek hastalığı olan çocuklarda hipertansiyon sıklığı ve buna etkili faktörler

Amaç: Bu çalışmada tek taraflı multikistik displastik böbrek hastalığı tanısı almış çocukların karakteristik özelliklerini irdelemek ve hipertansiyon sıklığı ile buna etkili olabilecek faktörleri (plazma renin aktivitesi, anjiyotensin, aldosteron, kan biyokimyası, idrarda proteinüri, mikroalbümin) tespit etmek amaçlandı.Gereç ve Yöntemler: Bu çalışma Mart 2008 ? Ağustos 2010 tarihleri arasında Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk Nefroloji Bilim Dalında yapıldı. Çalışmanın birinci aşamasında; 1993-2010 yılları arasında takip edilen tek taraflı multikistik displastik böbrek hastalığı olan 87 hastanın dosyaları retrospektif incelendi, karakteristik verileri irdelendi.Çalışmanın ikinci aşamasında; kan verme, idrar toplama ve yaşam içi kan basıncı izlemini gönüllü kabul eden 22 tek taraflı multikistik displastik böbrek hastası ile benzer yaş ve cinste olup, bilinen bir böbrek hastalığı ve hipertansiyon semptomları olmayan 22 sağlam çocuk kontrol grubu olarak seçildi. Bütün çocuklara 24 saat süre ile yaşam içi kan basıncı uygulaması ile hipertansiyon sıklığına bakıldı; ayrıca yine her iki gruptan kan örnekleri alınarak plazma renin aktivitesi, anjiyotensin, aldosteron, kan biyokimyası, idrarda protein ve mikroalbümin çalışıldı.Elde edilen verilerle; Çukurova Üniversitesi Tıp Fakültesi Biyoistatistik Anabilim Dalı'nda istatiksel analiz yapıldı.Bulgular: Tek taraflı multikistik displastik böbrek hastalığı olan grupta hipertansiyon sıklığı, serum plazma renin aktivitesi, aldosteron ve potasyum seviyeleri sağlam gruba göre istatiksel olarak anlamlı yüksek bulundu. Diğer parametrelerde istatiksel olarak anlamlı farklılık bulunamadı.Sonuç: Çalışmamızda tek taraflı multikistik displastik böbrek hastalarında hipertansiyon sıklığı önemli derecede yüksek bulundu. Hipertansiyonun renin-anjiyotensin-aldosteron sistemi ile ilgili olduğu görüldü. Hipertansiyonda etkili olan hasta böbrek mi, yoksa sağlam kompanzatuar böbrek mi, keza nefrektomi ile bu sıklık azaltılabilir mi gibi sorulara cevap için ileri çalışmalara ihtiyaç olduğu düşünüldü. Ayrıca çocuklarda yaşam içi kan basıncı ölçümlerinin değerlendirilmesinde çalışmaların yeterli olmadığı ve ileri çalışmalara ihtiyaç olduğu görüldü.