Toplumsal değişim sürecinde geleneksel ve dijital oyunlara yönelik çocuk ve ebeveyn görüşlerinin incelenmesi

Bu çalışmanın amacı Burdur ilinde yaşayan çocuk ve ebeveynlerin geleneksel ve dijital oyunlarla ilgili görüşlerinin anlamlı olarak değişip değişmediğini belirlemektir. Nicel tarama modelinin kullanıldığı araştırmada veri toplama aracı olarak uzman görüşlerine göre geliştirilen anket formu kullanılmıştır. Çalışma evrenini Burdur ili, il merkezi ve köyleri, Bucak, Ağlasun, Tefenni ilçe merkezleri ve köylerinde yaşayan çocuklar ve bu çocukların ebeveynleri oluşturmuştur. Bu evrenden kolay ulaşılabilirlik ve gönüllük esasına göre çalışma örneklemi seçilmiştir. Örneklemde Burdur il merkezi ve köylerinden 236, Bucak ilçesi ve köylerinden 114, Ağlasun ilçesi ve köylerinden 57, Tefenni ilçesi ve köylerinden 146 olmak üzere toplam 556 katılımcı yer almıştır. Katılımcıların görüşleri kişi sayısı ve yüzde verilerek analiz edilmiş ve bu görüşler arasında anlamlı fark olup olmadığı parametrik olmayan testlerden ki-kare testiyle belirlenmiştir. Çalışma sonunda ebeveynlerin geleneksel, çocukların dijital; kadınların geleneksel, erkeklerin ise dijital oyunları tercih ettikleri ortaya çıkmıştır. Ayrıca ebeveynlerin geleneksel oyunları açık alanlarda, doğal materyalleri kullanarak, mahalle arkadaşları ve kardeşleriyle, 5 saatten fazla oynadıkları belirlenmiştir. Çocukların ise kapalı mekânlarda, hazır materyalleri kullanarak, sırasıyla okul-mahalle arkadaşları ve kardeşleriyle oynadıkları ve oyuna 4 saatten az zaman ayırdıkları tespit edilmiştir. Katılımcılar oyun oynarken zaman, araç-gereç ve oyun arkadaşı bulma konusunda benzer sorunları yaşarken; ebeveynlerin mekân bulma sorununu daha fazla yaşadıkları ortaya çıkmıştır. Katılımcılar toplumsal yaşam biçimindeki değişmelerin ve teknolojik gelişmelerin çocukların geleneksel oyunları tanımalarına ve oynamalarına engel olduğunu; mahalle ve sokak oyunlarının oynanmasını kısıtladığını ifade etmiştir. Ayrıca bu değişim ve gelişmelerin çocukları dijital oyunlara sevk ettiği, dijital bağımlılığa sebep olduğu, bu durumun da çocukların ders başarılarını, fiziksel, sosyal ve psikolojik sağlıklarını olumsuz yönde etkilediği ortaya çıkmıştır.