Travma sonrası büyümenin yordanmasında öz şefkat, algılanan sosyal destek ve umudun rolü

Bu araştırmada travma sonrası büyümenin yordanmasında öz şefkat, algılanan sosyal destek ve umudun rolünün incelenmesi amaçlanmıştır. Araştırma yöntemi olarak nicel araştırma yöntemlerinin bir alt türü olan ilişkisel taramaya dayanan yordayıcı korelasyonel model kullanılmıştır. Araştırmanın katılımcılarını ölçüt örnekleme yöntemi ile belirlenen depreme doğrudan ya da dolaylı maruz kalmış 398 kadın (%81.2) ve 92 erkek (%18.8) olmak üzere toplam 490 yetişkin oluşturmuştur. Araştırmanın verileri Kişisel Bilgi Formu, Travma Sonrası Büyüme Ölçeği, Öz Anlayış Ölçeği, Çok Boyutlu Algılanan Sosyal Destek Ölçeği ve Sürekli Umut Ölçeği ile toplanmıştır. Araştırmadan elde edilen bulgular incelenmiş ve yapılan bağımsız gruplar t testi analizlerinin sonuçlarına göre katılımcıların cinsiyetine, medeni durumuna, daha önce psikolojik yardım alma durumuna ve depreme maruz kalma durumuna göre travma sonrası büyüme puan ortalamalarında anlamlı bir fark olmadığı bulunmuştur. Bu tez çalışmasında yapılan tek yönlü varyans analizi sonucuna göre ise öğrenim düzeyine göre travma sonrası büyüme puan ortalamalarında anlamlı bir fark olmadığı bulunmuştur. Bu tez çalışmasında yapılan çoklu doğrusal regresyon analizine göre öz şefkat, algılanan sosyal destek ve umudun travma sonrası büyümedeki varyansın % 6'sını açıkladığı sonucuna ulaşılmıştır. Travma sonrası büyümeyi en fazla umut düzeyinin yordadığı; ikinci olarak algılanan sosyal destek düzeyinin yordadığı ve öz şefkat düzeyinin ise modele olan katkısının istatistiksel olarak anlamlı olmadığı sonucuna ulaşılmıştır.