Türk basınında 1950-1957 Dönemi seçim propagandaları

?Türk Basınında 1950-1957 Dönemi Seçim Propagandaları? adlı bu tezin öncelikli amacı, 1950- 1954 ve 1957 yıllarında Türkiye'de yapılan genel seçim propagandalarını, tarafsız bir şekilde ortaya koymaktır. Dolayısıyla döneme hakim olan siyasi söylemler, tezimizin temelini teşkil etmektedir. Siyasi partilerin seçim kampanyası sırasında kullandıkları propaganda yöntemleri ve bu yöntemlerin, seçmen üzerindeki etkilerini ortaya koymak da çalışmanın amaçlarındandır. Ayrıca kamuoyunun siyaseti yönlendirmedeki başarısı ve siyasete konu olan propagandaların günümüzle benzerliği ortaya konulmak istenmiştir.Bu tezin hazırlanmasında özellikle döneme tanıklık eden gazetelerden istifade edilmiştir. Gazetelere yansıyan siyasi parti söylemleri aynı zamanda dönemin basının da siyasi görüşünü ifade etmektedir. Gazetelerin bu taraflı tutumu, siyasilerin iddia ve icraatlarıyla ilgili endişe yarattığından özellikle söylemlere konu olan gelişmeler için telif eserlerden yararlanma ihtiyacı hissedilmiştir. Telif eserlerin yanı sıra, Başbakanlık Cumhuriyet Arşivi'nden ve Türkiye Büyük Millet Meclisi Arşivi'nden edindiğimiz propagandayla ilgili belgeler, dönemin propaganda yöntemlerini ortaya koyması ve gazetelere yansıyan siyasi söylemleri destekler nitelikte olması bakımından mühimdir.Bu çalışma 3 bölümden oluşmakta olup I. bölümde II. Dünya Savaşı'yla birlikte diktatörlüklerin yıkılması ve başta ABD gibi demokrasiyle yönetilen ülkelerle olan iyi ilişkilerin getirmiş olduğu liberalleşme havasının 1950 seçimleri öncesi siyasi reform ve söylemlere yansıması ele alınmıştır. İkinci ve üçüncü bölümlerde ise 1950 seçimleriyle iktidar olan Demokrat Parti'nin icraatları ve bu dönemde değişen iktidar-muhalefet ilişkisi ve söylemleri konu edilmiştir.Sonuç olarak, bu çalışma özellikle döneme hakim olan iki siyasal gücün (DP ve CHP) siyasi söylemleri ile fiiliyata döktükleri icraatların birbiriyle uymadığını ortaya koymaktadır. Her iki parti de iktidar-muhalefet çekişmesi içerisinde birbiriyle oldukça zıt tarafta gözükmelerine rağmen, iki partinin iktidar veya muhalefet dönemlerinin birbiriyle benzerlik gösterdiği görülmektedir. Örneğin 1950 seçimleri öncesine kadar muhalefet partilerinin ?demokrasi? taleplerini çeşitli bahanelerle geçiştirmeye çalışan Cumhuriyet Halk Partisi, iktidarı kaybedince en büyük demokrasi savunucusu kesilmiştir. Buna karşılık muhalefet yıllarındayken ?demokrasinin önündeki en büyük engel? olarak gördüğü CHP ve İnönü'yü diktatörlükle itham eden, kendisini ise ?demokrasi kahramanı? olarak gören Demokrat Parti, iktidarının ilk evrelerinden itibaren söylem ve tutumunu büyük ölçüde değiştirmiştir. Daha önce Tek Parti uygulamalarını eleştiren yeni iktidarın benzer bahaneler ileri sürerek demokrasi yönündeki taleplere karşı çıkması, siyasi partilerin yanı sıra basın muhalefetini de müthiş derecede arttırmıştır. İktidar partisinin muhalefeti susturma çabaları, muhalefet partisi ve muhalif basında, bu sefer DP iktidarının ve Menderes'in ?diktatörlüğe? doğru yol aldığı yönündeki eleştirileri arttırmıştır. Böylece demokrasi mücadelesindeki ?demokrasi kahramanı? rolünü muhalif partilere, özellikle de CHP'ye kaptıran DP, daha önceden CHP için söylediği ?diktatör? ithamlarına bu sefer kendisi maruz kalmıştır.