Türkiye'de Suriyelilere yönelik uygulanan entegrasyon politikaları

Arap Baharı olarak anılan ve 2011'de başlayan süreç pek çok Ortadoğu ülkesi ile birlikte Suriye'yi de içine dâhil etmiştir. Süreç neticesinde ortaya çıkan çatışmalardan kaçan çok sayıda Suriyeli, Türkiye gibi komşu ülkelere sığınmışlardır. Sürecin başlangıcından bu yana yaşananları "açık kapı" politikası ile yürüten Türkiye, seneler içerisinde çok sayıda mülteciyi barındırmakta ve onlara geçici koruma sağlamaktadır. Bu sorumluluk, sürecin kamu politikalarıyla desteklenerek söz konusu kişilerin Türkiye toplumuna uyumunu kolaylaştırıcı uygulamaları gerektirmektedir. Bu doğrultuda çalışmanın kavramsal ve kuramsal analizi olan ilk bölümünde temel kavramların açıklanmasının ardından asimilasyon, entegrasyon ve çokkültürlülük teorilerine değinilmiştir. İkinci bölümde ise ulusal ve uluslararası iltica hukuku ile entegrasyon politikalarının yasal dayanaklarını oluşturan hukuki metinlere yer verilmiştir. Son bölümde ise, ilk iki bölümde bahsedilen kuramsal ve hukuki çerçeve bağlamında Türkiye'deki eğitim, istihdam ve sağlık konularındaki entegrasyon politikalarının analizi yapılmaya çalışılmıştır. Hukuki düzenleme ve uygulanan politikaların genel bir resmini çizerek entegrasyon konusunda hangi noktada bulunulduğu, karşılaşılan sorunlar hakkında farkındalık oluşturarak uygulamalardaki eksikliklerin giderilmesi yönünde fikir ve önerilerde bulunmak çalışmanın temel amacını oluşturmaktadır. Betimleyici metot ve literatür tarama yönteminin kullanıldığı çalışma sonucunda, sürecin başlangıcında Türkiye'nin misafir algısı sebebiyle kalıcı politikalardan uzak durduğu fakat 2013 yılından sonra bu durumun değiştiğiyle karşılaşılmıştır.