Üniversite öğrencilerinde çocukluk çağı travması, yakın ilişkilerdeki psikolojik eğilimler ve romantik ilişkilerdeki istismar davranışının incelenmesi

Bu araştırma romantik ilişkisi olan üniversite öğrencilerinde çocukluk çağı travması, yakın ilişkilerdeki psikolojik eğilimler ve romantik ilişkilerdeki istismar davranışı kavramlarının birbiriyle ilişki içersinde olduklarını ortaya koymak amacı ile yürütülmüştür. Bununla birlikte çocukluk çağı travması, yakın ilişkilerdeki psikolojik eğilimler ve romantik ilişkilerdeki istismar davranışının cinsiyet, yaş, ailenin gelir seviyesi, ebeveynlerin bir arada olup olmaması, ebeveynlerin sağ olup olmaması, güven duyulan bir aile bireyine sahip olup olmama, yakın arkadaşa sahip olup olmama, ilişki süresi gibi değişkenlerle olan ilişkisi de incelenmiştir. Araştırmaya Türkiye'nin İstanbul şehrinde yaşamakta olan, gönüllülük ilkesine göre rastlantısal biçimde seçilen 113 üniversite öğrencisi katılmıştır. Çalışmada veri toplamak hedefiyle "Çocukluk Çağı Ruhsal Travma Ölçeği", "Romantik İlişki Değerlendirme Ölçeği", "Çok Boyutlu İlişki Doyum Ölçeği" uygulanmış ve ''Kişisel Bilgi Formu'' kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda romantik ilişkiyi değerlendirme ölçeği ile cinsiyet değişkeni arasında anlamlı ilişki olduğu saptanmıştır. Buna göre; kadınların puanlarının erkeklerden daha yüksek olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Çok boyutlu ilişki ölçeğinin alt boyutu olan ilişki kaygısı ile yaş değişkeni arasında 21 yaş grubunda daha yüksek puanların olduğu ve ilişkide kendine güven alt boyutu ile cinsiyet değişkeninde kadınların puanlarının daha yüksek olduğu istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur.