Üreticilerin tarım politikalarına ilişkin görüş ve beklentilerinin belirlenmesi(Tokat ili merkez ilçe köyleri örneği)

Tarımın stratejik öneme sahip bir sektör olması dolayısıyla tüm dünya ülkelerinde desteklenen bir sektör konumundadır. Her ülke kendi ekonomik yapısına özgü bir tarım politikası ortaya koymakta ve tarımı farklı yöntemlerle desteklemektedir. Türkiye'de bugüne kadar uygulanan tarım politikaları ile üretimin arttırılması hedeflenirken, bu politikaların kamu kaynaklarına getirdiği mali yük ve hedef kitleye ulaşamaması gibi sorunlar ortaya çıkmıştır. Bu çalışmada araştırma alanındaki üreticilerle yapılan görüşmeler, tarım politikalarının hedef kitle tarafından ne kadar bilindiğini, üreticilerin politikalara ilişkin görüş ve beklentilerini ortaya koymuştur. Araştırmacıların yerel bilgiyi açığa çıkarması, politikalara yön veren kişilere rehber olması açısından önem taşımaktadır. Tokat İline bağlı Merkez köylerdeki üreticilerin tarım politikaları ve araçlarına ilişkin görüş ve beklentileri belirlenmiştir. Araştırmanın ana materyalini Tokat İli Merkez İlçesinin 108 köyünde yaşayan üreticilerinden anket yöntemi ile toplanan birincil veriler oluşturmaktadır. Bu köylerin %50'si alınarak 54 köyde araştırma yapılmıştır. Her bir köyden 10 üretici olmak üzere 540 üretici örnek hacmini oluşturmuştur. Tüm bulgular genel olarak incelendiğinde; üreticilerin uygulanan tarım politikalarından memnun olmadığı, tarımsal altyapının eksikliğinden şikayetçi oldukları, tarımsal ürünlerle ilgili desteklemeleri yetersiz buldukları, hayvancılık desteklemelerini ise yeterli buldukları görülmektedir. Üreticilerin elde ettikleri tarımsal gelir ile geçimlerini sağlayamadıkları, tarımsal danışmanlık sisteminin yeterince oturmadığı ve üreticilerin tarımda kullanılan kaynakların adil kullanılmadığı konusunda hemfikir oldukları ortaya çıkan olumsuz sonuçlardan bazılarıdır. Bu olumsuz sonuçların giderilmesi için tarım politikalarının tek elden değil, çiftçilerin görüşleri ve istekleri yerinden tespit edilip dikkate alınarak politik çıkarlar içermeyen tarım politikalarının üretilmesi gerekmektedir.