Uterin sarkom tanılı hastaların klinik ve patolojik özelliklerinin retrospektif değerlendirilmesi

Giriş ve amaç:Uterus sarkomları (US), tüm kadın genital sistem malignitelerinin yaklaşık %1'ini ve tüm uterus kanserlerinin %3-7'sini oluşturur. Nadir görülmeleri ve histopatolojik çeşitliliği nedeniyle, kötü prognostik faktörler ve tedavi konusunda fikir birliği sağlanamamıştır.Bu çalışmamızda, merkezimizde takip edilen US tanılı hastaların klinik ve patolojik özelliklerini inceledik. Gereç ve yöntem:2010-2019 yılları arasında US tanısı alan 65 hastanın tıbbi kayıtları retrospektif olarak incelendi.Hastaların yaş, cinsiyet, tanı tarihi, operasyon tarihi, patolojik alt tip, metastaz varlığı, adjuvantedavi rejimleri,nüks varlığı, nüks sonrası aldığı tedavi, ölüm durumu kaydedildi. Hastalıksız ve genelsağkalım analizleri Kaplan-Meier yöntemi ile belirlendi. İstatistik analizlerde p<0,05 istatistiksel olarak anlamlı kabul edilmiştir. Bulgular: Hastaların ortalama yaşı 58 yıl idi. En sık görülen hastalık alttipileiomyosarkomdu (%44.6). En sık başvuru vajinal kanama idi. Tanıda 50hasta (%76.9) lokal evrede, 15 hasta (%23.1)metastatik evrede idi. Hastalarda medyan genel sağkalım süresi 76 ay olarak bulundu. Beş yıllık genel sağ kalım olasılığı %52.7 olarak belirlendi. Ek hastalığı olmayan hastalarda ve 65 yaş altı hastalarda prognoz daha iyi idi. Karsinosarkomdaprognoz diğer alttiplere göre kötü idi. Hastalık evresine, tümör derecesine, çapına, tümörnekrozuna, lenf nodu tutulumuna göre genel sağ kalım süreleri arasında istatistiksel olarak anlamlı farklılık saptanmadı (p>0.05). Sonuç:Vajinal kanama ve pelvik ağrı ile başvuran hastalarda benign nedenler dışında US olma ihtimali akılda tutulmalıdır ve doku örneklemesi yapılmalıdır. Hastalık süresince oluşan metastaz gelişimi sağkalımı olumsuz yönde etkilemiştir. Hastalar, tanı konulması ve erken dönemde uygulanan tedaviler sonrası düzenli olarak takiplerine önem vermelidir.