Yaşlı bireylerde depresyon, istismar ve ihmalin belirlenmesi

Bu araştırma tanımlayıcı tipte bir araştırma olup, yaşlı bireylerde depresyon, istismar ve ihmalin belirlenmesi amacıyla gerçekleştirilmiştir. Araştırma Gaziantep ilinde bulunan 3 Aile Sağlığı Merkezinde (ASM) Mart-Ağustos 2011 tarihleri arasında yapılmıştır. ASM'lere tedavi için başvuran 315 yaşlı araştırmanın örneklemini oluşturmuştur. Verilerin toplanmasında; Sosyo-demografik Özellikler Formu, Yaşlılarda İstismarı Değerlendirme Formu ve Geriatrik Depresyon Ölçeği (GDÖ) kullanılmıştır. Yaşlı bireylerin %51.4' ünde duygusal istismar, %35.6'sında ihmal, %21.9'unda ekonomik istismar, %3.8'inde fiziksel istismar ve %0.03'ünde cinsel istismar saptanmıştır. İleri yaşta olanlar sadece duygusal istismara; kadınlar, bekârlar, düşük eğitim düzeyindekiler, kendine ait geliri olmayanlar ve kişisel bakımını yapamayanlar da hem duygusal istismara ve hemde ihmale daha fazla uğramışlardır (p<0.05). Kadınlar, düşük eğitim düzeyindekiler fiziksel istismara ve kendine ait gelirin olanlar ise ekonomik istismara daha fazla maruz kalmışlardır (p<0.05). Sosyoekonomik düzeyin düşük olduğu bölgedeki yaşlıların ihmale ve ekonomik istismara uğrama durumları daha fazla bulunmuştur (p<0.05). Yaşlı bireylerin GDÖ toplam puan ortalaması 17.11±6.19 olarak belirlenmiştir. GDÖ'ye göre yaşlı bireylerin %68.3'ü oldukça yüksek oranda depresif belirti göstermişlerdir. Yaşlılardan, ileri yaş grubundakilerin, kadınların ve bekârların, düşük eğitim düzeyindekilerin ve kronik hastalığı olanların, düşük gelirlilerin, yalnız yaşayanların, kişisel bakımlarını yapamayanların ve intihar düşüncesi olanların depresyon puan ortalamaları daha yüksek bulunmuştur (p<0.05). Fiziksel, duygusal istismara ve ihmale uğrayan yaşlıların uğramayanlara göre depresyon puan ortalamaları daha yüksek olduğu görülmüştür (p<0.05). Bu çalışmanın sonucunda; yaşlıların depresyon düzeylerinin oldukça yüksek olduğu, duygusal istismara, ihmale ve ekonomik istismara sırasıyla fazla oranda maruz kaldıkları görülmüştür. Yaşlı bireylerde depresyon, istismar ve ihmalin önlenmesinde, belirtilerin tanınması ve risk gruplarının bilinmesi ve aile, toplum ve sağlık profesyonellerinin farkındalığının artırılması önerilir.